Teftudo denticulata. ^il(^ 



Tab. XXVIII. Fig. I. 



TESTUDO DENTICULATA. L. 



Tefta orbiculato - cordata , margine erofa, 



T. denticulata. L. Syft. Nat. n. 9. — ed, Gmel. p. 1043. n. 9. et (exclLfo fynoH. ^.) 

 Schneid. Schildkr. p. 360. 



La Dentelee f. T. denticulata, tefta fuperlori fubcordiformi, margliie admodum denti- 

 culato. Cepede p. 163. Bonaterre n. 12. fec. Ceped. 



|ubia quodammodo et manca eft hujus fpeciei notitia. Nihil enim de ipfa con- 

 llat, praeter brevem illam defcriptionem , quam in Syft. Nat. J. c. nomini 

 fubjecit Linneus, depromtam a fpecimine exftante in Mufeo de Geeriano. Bina au- 

 tem, teftante ill. Prof. D. Sivartz, in laudato Mufeo fuere fpecimina, inter fe fimil- 

 lima , quorum alterum nunc Holmiae, alterum Upfaliae fervatur. Speciminis 

 Upfalienfis picturam, hac in tabula redditam , procuravit IIIuft:r. Thiinberg, quae 

 apprime refpondet defcriptioni Linnei, fequentibus verbis expreflae: „Tefta 

 „raagnitudine ovi Meleagridis, fordide pallefcens, antice retufa, margine toto 

 „denticulata et quafi erofa^ tecta fquamis hexagonis fcabris; cauda pedibus bre- 

 ,,vior; pedes 5 — (5, quafi elephantini, absque digitis diftinctis. " — Monet 

 etiam III. Thiinherg, colori, qualem pictura indicat, non nimis credendum effe, 

 utpote mutato a liquore in quo fervatur. 



T. fignatam Wallbaimii, quam praeeunte Schneidero huc refert Gmelimi^, ma- 

 xime diverfara effe a T. denticulata L. manifeftum et apertura erit ex compara- 

 tione utriusque picturae; diff^ert enim prior, forraa magis oblonga, nuniero et 

 figura fcutellorura marginalium, et colore. 



Nec verifimile eft, patriara T. denticulatae efle Virginiam, nt Linneus ^ 

 vel Fretum Hudfonicum ut MuUcrus (Naturgefch. IIL p. 43.) voluerunt, qui 

 eandem cum T. claufa commutaflTe videtur. 



Iir 



