( 14 ) 



■noomen in den vllegenden Hond van nieuw Spanje fpeflrum Linn /. c, 

 fp. 2. In de vliegende Rot van Ternate , fpafma Linn. /. c. fp. 4. In 

 de o-ehrilde Vleermuis V. perfpicillatus Linn. /. c. fp. 3. en in het 

 Klaverblad V. haflatus , la chauve fouris Fer de lance Buff. hifi. nat. 

 vol. XIII. p. 226. t. 33. e^. 4to (en vol. XXFII. p. i. tab. 33. ed. 8vo 

 Welke de Heer Buffon tenonregte, (want ik heb die beide dikwyls 

 gezien ) verwart met die welke by Seba afgeteekendt is , en van welke 



hy veel verfchilt. Onder deze munt de gebrilde Vledermuis 



uit, door de breedte en grootte der middelfte Voortanden. Zy zouden 

 alle met evenveel recht behooren tot het geflagt der Pteropi of Vleugel- 

 pooten, als de vliegende Hond van nieuw Spanje, welke de Heer Bris- 

 soN egter alleen met de vliegende Hond van Ternate in dat gellagt ge- 

 plaatll heeft. 



Ik heb eene Americaanfche Vledermuis welke om zyne hangende lip- 

 ■.pen, de Steendog (Moloflus) kan genoemt worden; en die by Buffon 

 'vol. X. pag 84 — 87. tab. 19. afgebeeld is. Deze is niet alleen aan- 

 merkelyk door de lengte van zynen flaart, die ver buiten het vlies, tus- 

 fchen de dyen uitfteekt, maar ook door de zonderlinge plaatling der 

 Voortanden, want van boven heeft hy 'er maar twee elsgewyze evenwy- 

 dige en in het midden geplaatfte, en van onder vier kleine tulTchen de 

 Handstanden dicht by elkander ftaande. Deze byzondere gefleldheid 

 der tanden kan men uit plaat IV. f. i. a. b. in het afbeeldzel van het 

 bekkeneel gewaar v/orden. 



Niet minder aanmerkelyk is de Haazemond Ves^enilioLepor'musLmt^. 

 l. c. fp. 5. welke by Seba zeer flecht is afgebeeld , in welke de kortheid 

 van den. flaart, binnen het vhes tuffchen de dyen, en voor al het za- 

 mel der tanden aanmerkelyk is , want deze zoort heeft twee groote ke- 

 gelagtige Voortanden van boven en aan wederszyden een kleintje dat wat 

 verder affbaat, en ftomp is, en naauwlyks zigtbaar , van onder heeft 

 het maar twee tanden die klein en dubbeld zyn , plat en in eene zeer 

 naauwe plaats , tuflchen de Hondstanden inilaande. Linn^us fchynt 

 die Hondstanden voor groote fnytanden, die met de bovenfle overeen- 

 komen aangezien te hebben, waarom hy ook, dit zoort van Vleermuis 

 in zyne laatfte of Xllde uitgaaf van het Syftema Natura niet alleen in 

 een byzonder gedacht geplaatft heeft , dat hy Noctilio noemt , maar 

 ook zich verbeeldende, uit het getal van de Tanden en de gedaante der 

 Eek, dat hy eene overeenkomfl had, met de knaagende dieren QGli- 

 res ) heeft hy dezen Vledermuis in die bende gebracht , een Dier dat 

 alle de tanden der vleefcheetende en vooral van boven zeer groote 

 Hondstanden heeft, en zoo verre van de knaagende af is, als de Rhe- 

 mceros die hy voorheen uit zugt tot zamenftel goed gevonden had , in 

 :denzelven rang te plaatfen. 



Behalven de aangehaalde verfchillen der Vledermuizen in het geilel 



der 



