DE Rom. Monumentis. 47-7 



neatus, cum infcriptione, cujus infima linea pauluîùtn 

 difcrepac ab ea , quam refert Bercholet. 



Juvat hic Wikhemii verba promere de Bollendorff. 

 Apollonis olirn cehbratum illicfanum etiam(a) nominis 

 vcjîigium manifejlè fatis emmtiat^ ^ imprimis magnifie a 

 ApoUînis ara Ù jiatua in vicinis Jylvis crcBa , cujus 

 magnes adhuc extant reUquiœ , quarum , ut opiner^ pars 

 non modica grandes illi lapides, qutbus arcis Bol- 

 hndorfenfis fubJtruSio latè çompingitur, Infigniores 

 funt qui geminas apfides concinnabantjcu Hemi-cyclos , 

 quinis pedibus circiter in diametro profundos , in unius 

 cavitate facrificantium & linteatorum fpeBatur chorus , 

 ut mutilce & attritœ. docent imagines ; in alterius area 

 omnia exefii & raja funt prœter tritones, Sed hsec non 

 amplius reperiuntur. A. 40 circiter abhinc annis, 

 occafione reaedificationis Caftelli Bollendorfenfîs, eru- 

 tus fuit lapis viridis ovalis figurée ^ cujus magnitude pal- 

 mam manusadaequabat,*delatus fuitD.GregorioSchoup 

 Abbati Epternacenfi ; rerum hic aequus exiflimator 

 typum seri incidi incuravit. 



Paulo fupra BollendorfF ( inquit Wiltheim ) ingens 

 lapis in Surae aîveo confpicitur , cujus infcrlptio bre-^ 

 vioribus & clarioribus seftate aquis facile legitur. Se- 

 pulchralem effe docet inCcriptio,, quae fie fe habet {b\ 



( a ) Innuît etymologiam defignare ApolUndorf ^ feu Apolfinis vtcura. 



( 3 ) Ediderunt Brouveras pag. jo. Bertholet tom. I. pag. 4>r^ 

 Item Hontheimius. 



