DE Rom. m o n u m e n t I s. 489 



liquîis nonnuUi Panthéon feu omnium Deorum delu- 

 brum hic conftitifle opinantur; cujus pavimentum- 

 intuentes in fui admiracionem rapic. 



Pavimentum eodem modo arcificiofè extrudum 

 intrapomœria hodiernae civitatisa latere Boreali prifci 

 amphitheacri anno 1751 detedum cft , in medio fui 

 reprœfentan? Lucreciam ob fluprum â Tarquinii filio 

 illatum fefe pugione confodientem. 



Anno 1770 fepulturae loçus paucis diftans a mœ- 

 nibus paffibus^ ad profundicatem 14 circiter pedum, 

 patefaàus fuit quadrats fîgurae, cujus latus îongitu- 

 diniserat lépropemodùm pedum; hoc inantro contine- 

 baotur offa quœdam ferè in pulverem redafta ,* in 

 mcdio autem urna marmoreajateribus innixa , infra 

 quam bina cadaverum crania unà cum numifmatibus 

 Àugufti effigie confpicuis. 



In colledaneis antiquitatum civitatis BavaceniGs ad- 

 fervantur figura capitis Csefarei galeati, Veneris bra- 

 chium manu geftantis pomum aureum &c ; fed haec 

 intuendi licet mihi copia non fuerit , adferre non 

 vereor fretùs teflimonio fcriptoris Bavaco natales de- 

 bentis. 



In Hannonia Aùftriaca 6 7^^ abhinc annis propè 

 viam ducentem Angiâ Montes locus fepulturae olim 

 deputatus praebuit urnas fepulchrales variae at exiguae 

 formai , in queis cineres & olTa qusedam fupererant ; 

 item numifmata 3enea arrofa licet, tamen Antonini 

 effigiem diftindè reprsefentantia ; ex his & ex illis 

 quaedam afTervantur â D. Nelis. Phiolae etiam vitreae 

 vafis lachrymalibus annumerandse non deerant, eo- 

 dem loco in lucem protrato. 



(d) p. Lambiecq dans le journal Encyclopédique avril 177}' 



