V A K 1777. 13^ 



oorîog met Vrankryk en mec hunnen eygen Graef 

 te ontwyken. 



<Zy hadden reeds ten jaere 1335 dcn aenftaenden 

 ,ondergang van de wolle-wevery voor oogen gehad, 

 wanc het grootfte deel van de Vlaemingen , wanke- 

 lende tufichen de Koningen van Vrankryk en van 

 Engeîand , niet tegenflaende dat den Graef zig uyt- 

 drukkelyk voor den eerflen geuyt hadde , drong het 

 voordeel van het wolle-werk de zaek door^ en de 

 meefte voegden zig met den Koning Eduard, be- 

 ftaende uy t de kooplieden en uyt de ontzagîyke me- 

 nigte der wolle-werkers. 



De Franfche , zegt Meyer , waeren gehaet van de ibicT. f. ijé;* 

 Vlaemingen , ter oorzaeke van de langduerige oorlo- ^^^^' 

 gen die zy onderling gevoert hadden. 



Den Koning Eduard cm de Vlaemingen meer te 

 verbinden , en cm de zeîve in àh wankelende om- 

 ftandigheyd tôt zynen kant te trekken , deed hun 

 midlertyd gevoelen dat de wolle-wevery en des zelfs 

 koophandel in 't geheel afhanglyk waeren van hun 

 onderling bond-genoodfchap , of van zyn^oetdun- 

 ken ; daerom verbood dien Vorft op dit tyd-ftip den 

 uytvoer van de Engelfche wolle , en dede aen de Vlae- 

 mingen verflaen dat hy noyt zoude gedoogen van 

 eenige wolle tôt hun te laeten komen , ten waere zy 

 hunne wapenen met de zyne , tegen de Franfehe ver- 

 voegden. 



Het gebrek van wolîe daer en tuiTchen was Het 

 grootfte onheyl voor dit landfchap , en vervoîgens voor 

 Brabant , Henegouw en voor ganfch Nederland. 



In Vlaenderen liepen die hand-werkers als bede- Meyer ^îbi«l 

 laers; volders^ wevers, fpinders, kaerders en die 

 groote menigte tôt het wolle- werk gebruykr, wae- 

 ren in de uyterfte armoede^ 



