VI PRÆFATIO 
tum, quod speciei adfixum primus voluerat inventor : 
cuique suum. Plurimas omnino reticere opportunum 
visum est; quasdam rarius obvias recepi, aliorum 
examini conméndins : ex quibus suspectæ signo ? 
notantur ; numerosas quoque ad humiliorem varietatis 
gradum revocavi. Synonyma præterea nonnulla fidis- 
sima passim carpsi, cetera autem dubia dubiis cumu- 
lantia ubique omisi. Icones denique antiquiores, a 
Schæffero, Bulliardo, Persoonio, Friesio, e. s. p. 
eximie delineatas, lubentius commemoravi. 
Nimia, hodiernis scriptis, domi forisque exstat 
specierum leviorum aut fictitiarum copia, ad fasti- 
dium usque luxurians, et contra naturam naturalis- 
sima genera nonnunquam dilacerantur, gravissimum 
sane mycologici studii impedimentum. Silentio igitur 
et oblivioni, sine clangore et strepitu, tradere prope- 
ravi innumeros istos fungorum greges, prægnantis 
velut ingenii somnia, botanicis quibusdam, rei myco- 
logicæ vix peritis, excogitata, de quibus jam Lin- 
næus : « Grano eruditionis reperto stentorii ebuc- 
cinant. 
Sperare liceat huncce libellum, mole parvulum sed 
onustum fructibus diuturni laboris, aliquantulum be- 
nevolis et studiosis fungorum amicis profuturum fore. 
L. QuÉLET. 
Hérimoncourt, die xxv januarii MpcCCLxxxv. 
