i.d 
106 VADATORES. SCOLOPAX. 
HISTORIA. 
In pelustribus locis frequens. Usque intra circu- 
Ium arcticum eam quoque audivi et vidi; E Groenlan- 
dia apportatam habui. | Migratoria in Scaniam redit 
jam mens, Martio,  Nidulatur inter gramina. Ova 
fovet 4. olivacea maculis brunneis et nigris adspersa, 
pO SSCEXXRVL| SCOLOPAX PAVKITLID 
aihi. 
Diac: Supra fusca marginibus pennarum ferrugi- 
neis; subtus alba; peCore sordide luttscenti, 
fusco maculato. | Cauda cum te&ricibus alba, 
fusco fasciata. 
(Tab. XI.) 
5 
OBSERVATIO. 
Singularis hec Species quoad magnitudinem et habitum 
gulta habet cum Scol. Gallinagiue communia; distinguitur autem 
non solum colore, sed etiam formis partium constantissimis, 
éum ab hac, tum ab omnibus congeneribus. Presertim singu- 
laris est membrana illa que externum digitum cum medie jun- 
git usque ad primam articulationem. ^ Etiam hzc distributio 
colorum caudae et dorsi postici, in hoc Genere plane insolita est, 
Multa itaque cum Totawo, plurima vero cum Scto/opace commu- 
Wnia habet. Neque vero ex his compositam quis putet. Ipse 
enim mortuam avem diligenter examinavi, et Tllustris Possessor 
adseveravit pellem, e Lapponia missam, sub Ipsius oculis fuisse 
farm. Novam igitur et distin&am hanc Speciem Fautoris 
mei, Zoologi inclytissimi; Liberi Baronis &c.  G. de Paykaul 
nomine, ornatam volui, | FHTE Id 
DESCRIPTIO, 
Rostrum re&um longum, . basi aliquantulum com: 
pressum, pone epicem punctis excavatis rugosum; 
