264 SUPPLEMENTUM. 
CCLX. :SYLVIA RUFA; Zh 
DiaAGN. Supra saturate grisea, superciliis flavescen. 
tibus; subtus sordide alba, flavo immixto,  Pe- 
des et rostrum nigro-fusca. Alarum tectrices 
subtus straminesz, ; 
SYNONYM A. 
Sylvia abietina, Nilss. Act. Holm, 1819. p. II15. 
Tab. V. (figura, quoad rostrum ct pedes, mala). Sylvia 
rufa, Lath. Ind. II. p. 516. — Bec-fim veloce, Tem. Man. 
d'Ornith. p. 125.  /Veiden Süuger , Bechst. N. D. HII. p- 
649. 
DESCRIPTIONEM 
vide Acta Holm. l. c. 
HISTORIA. 
Habitat in pinetis NNorvegie et, sine dubio etiami, 
Svecie borealis, haud rara.  Cantans in summo abietis 
cacumine plerumque sedit. Cantus, quo facile etiam emi- 
nus dignoscitur, singularis magis quam amoenus, his 
fere syllabis exprimi potest: Kipp, kipp, kipp, — kjapp, 
kjapp, kjapp, — teer, zeer. — Vescitur Insectis eorumque 
larvis, Vide cez, Act, Holm, l. c. f 
Pag. 944. .urhus prateusis. Obvenit in omnibus 
Scandinavim regionibus "usque intra circulum polarem. 
Alpes boreales quoque adscendit et in earum lateribus hu- 
iidioribus inter gramina  nidulatur, 
Pag. 247. Zimthus rupestris, in rupibus litoris 
Seandinavici à Scania et Blekingia usque ad Helgolan- 
diam et Salten Norvegig obvenit, 
Pag. 967.  Srurnus vulgaris, In Scandinavia longe 
versus septemtrionem adscendit, In regionibus quoque 
arcticis illum hine inde habitantem invenimus, 
M RUE) o GERIEMRaa e n À  —————— 
