Galilei betreffende Handschriften der Hamburger Stadtbibliothek. 217 



91. 

 Galüaeo Galüaei 



Florenüam. 



(fol. 197 V 0.) ») 

 Cunctationis meae, qiiaiiqiiam non tarn a negligentia quam a reuerentia 

 profectae, dum scilicet inclyti nominis tui majestate perculsus ac tenuitatis 

 meae conscius, auclaciam ad tantum virum scribendi sumere formido, 

 grauis profecto poena nunc mihi pendenda est, respondendi necessitate 

 in illum temporis articulum usque dilata, quo minime omnium sum ad scri- 

 bendum idoneus. Jam inde usque a superioris anni Calendis Octobribus 

 acerrimis primo doloribus arthritidis, deinde cum hi desiissent, perpetua 

 crurum debilitate aliisque symptomatibus animi corporisque prostratae 

 vires Musarum omni commercio excluserunt, cum quibus necdum in gratiam 

 ex integro redire licuit. Allatae sunt interim a longo pudendi mei silentii 

 interuallo alterae tuae literae, illae quidem ex naufragio nonnihil madore 

 corruptae nee lectu satis expeditae, ceterum incredibilem spirantes humani- 

 tatem, qua virtute, ut inclyta natio vestra in aliis plerisque, sie tu in 

 ipsa natione tua plurimum excellis: et quod caput est, onustae munere 

 crystallorum telescopii longe^) acceptissimo ; quo nisi pertinacia silendi^) 

 tandem expugnetur, leui forte crimini rustici pudoris grauissimum ingrati animi 

 scelus adiecisse videbor. Gratias itaque, quas muneris et per se magnum 

 pretium, et ex dantis animo benevolo majus adhuc redditum postulat, ago 

 longe maximas, amplioribus acturus verbis, atque etiam de usu nobilissimi 

 instrumenti, si permittis, aliqua quaesiturus, utprimum Dei et medicorum 

 adjutus ope valuero rectius, Interim mitto et Schiccardi jov liuKaQ'nov 

 parentationem et pridem a me confectum indicem eorum locorum Syste- 

 matis, in quibus conuertendis haesitavi vel etiam erravi. Velim, nisi 

 graue est, de singulis explices sententiam tuam, ut saltem secunda editio, 

 nam melioribus temporibus prodituram sperare fas est, prodeat emendatior 

 et Galilaeo dignior. Dens Tibi, diuine senex, longam tranquillamque vitam 

 largiatur, ut superstes sis inimicis tuis, superstes calamitatibns publicis, 

 quae miserabilem in modum tot per annos orbem nostrum concutiunt 

 lancinantque. V. 20. /30. Januar. 1637. 



*) Abgedruckt in C. Ep. 2, p. 120, aus diesem ungenau bei Venturi II, 245 und 

 Alberi X, 178. Der Brief ist, wie aus 92 zu entnehmen, Diodati zur Besorgung 

 übersandt; ob er in Galileis Hände gelangt, ist nicht bekannt. Er findet sich ebenso- 

 wenig wie 16 in den Florentiner Sammlungen. 



2) Der Abdruck des Comm. Ep. hat hier „tui", was zweifellos in den etwas undeutlichen 

 Buchstaben des Originals nicht zu finden ist. 



3) Der Abdruck des Comm. Ep. hat „silentii". 



71 



