Galilei betreffende Handschriften der Hamburger Stadtbibliothek, 2 1 9 



95. 



Den 16. Martii 1637 Herrn Joachimo a Wickfort nach Amsterdam 

 überschickt ein fascicuhmi in quo Galilaei systema : eiusdem apologeticus etc. 



96. 

 Aelio Diodato 



Ltdetiam. 



(Fol. 211 rO.)i) 



Amphssime nobihssimeque Domine, Nudius tertius aut quartus cognatus 

 tuus, cuius ego dihgentiam, modestiam, prudentiam magis magisque mihi 

 probatam valde commendo, cum Turonenses illos 40, de quibus nuper 

 scripseras, in boni commatis moneta, scihcet unciatis nummis, quos nos 

 imperiales Taleros appellamus, mihi repraesentavit, tum etiam litteras 

 tuas reddidit 1. Martii scriptas. Pergratum est, meas ad summos viros 

 Galileum atque Gassendum recte curatas, quorum benevolentiam quovis 

 auro contra caram, ut primus mihi nihil tale merito conciliasti, sie etiam 

 ut porro eandem foveas atque conserves, obnixe rogo. Nuper ^) ad me 

 scripserunt Elzevirii, se instantem mercatum Francofurtanum frequentaturos. 

 Ita j&et, ut Systema Copernicanum, quod iam integrum annum Francofurti, 

 nescio quo abditum angulo latitavit, una cum Apologetico tandem aliquandp 

 lucem aspiciat. Crystalla Telescopii supposititia esse suspicandi hae mihi 

 caussae: 1) quia in maioris margine gluten adhuc haeret, ut appareat, id 

 iam vetus esse et alicui tubo iam ante fuisse inditum. 2) cum pertina- 

 cissimi morbi vis hactenus me semper abstinuerit cubiculo, in eo non nisi 

 lunam interdum inspicere datum fuit: sed in ea tantas inaequalitates, 

 quantas noster Galilaeus describit, observare minime potui etc. Cum per 

 Dei gratiam valebo, rectius et haec et cetera phaenomena diligentius 

 explorabo. — — 



23. Mart, Juliani 1637, 



97, 

 D, Cornelio de Brederode 



Basüeam. 



■ (fol. 225 r 0.) 



Significavit mihi filius meus, expetere Te Galilaei Systema Copernicanum, 



quod tribus abhinc annis ex Italica lingua latinum feci, facturus felicius, 



si tum Te praesente frui licuisset, qui scientissimus illius linguae me subinde 



haesitantem et impingentem erudire potuisses. Nunc multa haerent 



1) Handschrift eines Schreibers. 



2) Dieser und der folgende Satz ist bei Reifferscheid S. 938 abgedruckt. 



73 



