Galilei betreffende Handschriften der Hamburger Stadtbibliotbek. 223 



3) Scientia nuova altra de i movimenti locali, cioe, deH'equabile : del 

 naturalmente accelerato. 



4) Del violento, overo de i proietti. 



5) Appendice di alcune proposizioni e dimostrazioni attenenti al 

 centro di gravitä de i solidi. 



Sane credo imposuisse tibi, quisquis est ille, qiii de morte atque etiam 

 de carcere retiilit. Numqiiam audivi de carcere, stricto illo quidera. 

 Nam adeiTitnv illam cfvluvrir^ qua praedioli cuiusdam sui finibus Cardinalium 

 Collegii mandato circumscriptus est, proprie carcerem non dixeris. Id 

 autem est Arcetri prope Florentiam, quo loco praefationem sane quam 

 elegantem in librum quem dixi uno ab liinc anno confecit. A quo tem- 

 pore cum oculorum defluxionibus laborare coepisset, eas^) purgando depul- 

 suri medici virum peuitus excaecarunt, ut idem Deodatus ipsi familiarissimus 

 ad me scripsit. 



Perculisti me tristi nuncio de obitu moratissimae filiae. Novi expertus 

 ipse, quam altum pectori vulnus istius modi casus imprimere solent. 

 Verum praeter illa S. S. solatia, quae pietas Tibi tua suggerit, me quidem 

 nil magis erexit, quam praesentium contenij)latio temporum, adeo deplora- 

 torum, ut nostra nostrorumque mors in lucro potius numeranda videatur. 

 Valde placuit elogium optimae virginis, hoc etiam nomine profecto beatae, 

 quod tam disertum virtutum suarum praeconem invenerit. 



Quod superest, rogari Te quaeso patere, ne deinceps litteras tuas 

 vestrati tabellario ferendas committere velis. Ab Argentoratensibus qui 

 isthic sunt, id favoris meruisse mihi videor, ut eas litteris suis libenter 

 inclusuri sint, neque graves futuras (ut solent esse succinctae tuae) neque 

 xofiioiQov aucturas. Huius admonitiunculae me suppuderet, si paupertatis 

 puderet, cui ita pridem assuevi, ut non nisi hactenus oneri sit, quod ob 

 eam multarum amicitiarum exterarum praecipue, utpote commercio 

 epistolico constantium, iacturam omisso illo officio facere sum coactus, ex 

 quo sumptibus illis in publicos cursores atque tabellarios impendendis, 

 qui quotannis non aspernandum salarii per se tenuissimi partem exhauserunt, 

 imparem esse me deprehendi. — — 



Scrib. Argent. 10. Martii 1639. 



^) Richter druckt „eam", Venturi und Alberi: eum. 



77 



