( 145 } 



III. Undè vcri ponderis rationcm in conslantiâ charade- 

 ris latentem dîcamus. 



Ità ut valore proprio major, inconstans aulem cliaracler 

 ad distinctioneia vilis fiât et despiciatur. 



Et contra, vilitas non obsistat, ubi conslantiâ aderît. 



IV. Gcnus Ccrastiorum naturalîsssimuui, ejusque species 

 {cujusque seclionîs) distinctu difficillimae, nonnîsi charac* 

 tcribus minimis altcra ab altéra discrepantes. 



In omnibus speciebus (de quibus hic agitur) pili articu- 

 lati , brèves longive , apice glandulosi vel eglandulosi , ideô- 

 que viscidi vel non viscidi , in eâdem specie ef etiam in eo- 

 dem specîmine permixli. Pili glandulosi quandoquè omninô 

 aut înfrà dichotomiara tantiim desunt ; numéro et magnitu- 

 dine variabiles admodùm observantur. Ergô ex his charac* 

 teres non petantur (pili partium interiorum alii ordinis et 

 maximi sunt ponderis). 



V. De foliis ità dicendum. Radicalia et in surcuîîs sterili- 

 bus enala plus minus spathulata vel in petiolum attenuata 

 sunt. Caulina sessilia, basi subconnata, subovalia, acutius- 

 cula aut obtusa , quandoquè basi attenuata , sed nimis va- 

 riabilia. 



VL Petala sep^lis subaequalia sunl » A. e. vix longiora vel 

 vix breviora , in unâ specie tantùm ( C. brachypeiaîo) sanè 

 breviora. « Sed » (ait acutissimus Smith, FL Brit. p. 498) 

 « haec omnia variabilia sunt » , maxime in Caryopbylleis î 

 Etenim petala nonnun(juàm perpana , aut pauciora, aut 

 nuUa invenîuntur, et ideô ex eorum absentiâ ( dcficîentibus 

 notis aliis ) varietas etiàm vera utîquè non constitui potest. 

 Basées autem pubescentia marginalis multo majoris est 

 ponderis. 



VIL Staminum oumerus in specie (nemine dubîtante) 

 imâ ac eâdem 1 -2^3-4-5-6^7-8-9-1 0-us ludit (filamentis 

 omnibus anlheriferîs. allernis auandonuè brevîoribus, vel 



