490 PvrenomycettB, RphaeriacefP., Hyalodiilymjp, Eriosphaeria. 



dejjressulis, 70-80 p.. diam , tenui-membranaceis, contextu fuligineo 

 eximie grosseque parenchymatico, ostiolo j)arvulo 10 p.. diam. per- 

 foratis sursum calvis, ambitu et basi liyphis radiantibus flexuosis 

 continuis .'?), cylindraceis lO-r20i;4-5 vi"?c apice pallescentibus 

 atque pellucidis densiusculis ornatis; ascis cylindraceis, antice ob- 

 tuse rotundatis, postice brevissiine abruptiusculeque stipitatis, 15- 

 18 «6-7, aparaphysatis, octosporis; sporidiis Srcpius distichis, elli- 

 psoideis, utriuque obtuse acutatis, 10^:^3, medio 1-septato-constri- 

 ctulis, loculo supero nounihil crassiore et obtusiore. hyalinis. 



Hah. ad folia viva Erigerontis spec. in pratis pr. Tucuman 

 Argentina^ 



2. Venturla secedens F. Tassi, BuU. Lab. Ort. Bot.,.Siena 1900, p. 53, 

 tab. V, fig. 4. — Peritheciis hypophyllis, dense sparsis, parvulis, 

 gIoboso-deprPs.«is, minute ostiolatis. nigris secedentibus, 40-50 a. 

 diam., setTilis 8-10 erecto-divergentibus simplicibu3 acutis fuligi- 

 neis vestitis; ascis oblongis, 8-sporis, 32-36 .^6-7; sporidiis di>!:i- 

 chis, obiongo-ellipsoideis, raedio obsolete I-septatis, 4-guttulatis, 

 10 * 2. 



Hah. in foliis putrescentibus Tr achelosperm i jasminoi- 

 dis in horto botan. Senensi Itali;^. — V. ditHchc^ et V. 7iol>ili 

 proxima, sed diversa ascis angu:stioribus, aparaphysatis, seceden- 

 tibus, ut etiam sporidiis perfecte liyaiinis, 4-guttuiatis. 



3. Venturia betulina Mout. IV Not. Ascom. nouv. p. 42 'Buli. soc. j 

 bot. Belg., 1900;, t. II, lig. 3. — Peritlieciis superficialibus, glo- 

 bosis, '/^ nim., nigris, setis concoloribus, acuminatis, continuis, 50- 

 100 «5-G, Iiirsutis; ascis oblongis, basi latioribus, .sessilibus, octo- 

 sporis, 50-60 ^ 12, paraphysibus paucis; sporidiis longe ovatis, vi- 

 ridulis, 15-17 « 4'/,-5, paullum supra medium septatis. constrictu- 

 lis, eguttulatis. 



Hdb. in foliis putrescentibus Betuh^ albse, pr. Liege Belgii. 

 — V. Myrtilli affinis sed sporidia majora loculo infero longiore. 



ERIOSPH/ERIA Sa<c. — Syll. I p. 597, IX p. 696. || 



1. Eriosphaerla calospora Speg. — Syil. IX p. 698. — var. infossa r 

 Starb. Bih. K. Svensk. Yet.-Akad. Handl. Bd. XXV. Afd. III. 

 n. 1, p. 47, tab. II. iig. 69-70. — Peritheciis 2 vel pluribus in 

 oaespitulos laxe gregarios vel s^epe confluentes dense congestis, ra- 

 rissime solitariis, primo matrice elevatim pustulata tectis lenticu- 

 laribus, dein per illam stfliatim iissam erumpentibus, e globoso 

 mox collabascentibus, cupuiatim pat^liiyformibus, basi semper im- 



