UREDINACE^ Brongn. 



Syll. YII, p. 449, IX, p. 282, XI, p. 174. 

 Sect. 1. Amerospor» 



UROMYCES Link — Syll. VII, p. 531, IX, p. 291, XI, p. 174. 



1. Uromyces obscurus Diet. et Holw. Bot. Gaz. 1897, p. 24. — ^ci- 983 

 diis hypopiiyllis, spar.sis, epidermide tectis, dein erumpentibus, 

 pseudoperidiis carentibus, applanatis, aurantiacis; aecidiosporis fla- 

 vescentibus, globosis v. ellipticis, 17-25 « 17-20, levibus; uredo- et 

 teleutosporis in soris atris intermixtis, amphigenis; uredosporis glo- 

 bosis V. ellipticis, 20-30 >^ 20-25, subferrugineis, echinulatis ; teleu- 

 tosporis ellipticis, ovatis v.globosis, 27-38 's' 23-27, castaneis, apice 

 late et pallide brunneo-papillatis v. cucullatis; pedicello caduco, 

 teleutosporam aequante vel eam superante. 



Hdb. in foliis, pedunculis caulibusque vivis Phaseoli, Cuer- 

 navaca, Tula et Gruadalajara, Mexico (Holway). 



2. Uromyces splendens Blytt, Christiania Vid. Selsk. Forh. 1896, 93i 

 n. 6, p. 39. — .lEcidiis praesertim in foliorum pagina inferiore, 

 saepe supra totam superficiem aequaliter distributis, iis U. lapponici 

 fere duplo majoribus ; spermogonia, quae in U. lapponico adsunt, in 

 hac specie desunt; aecidiosporis 19-21,6^13,5-16,2, iis U.lapponici 

 majoribus; teleutosporis soros sparsos parvos rotundatos in utraque 

 foliorum pagina formantibus, rotundatis v. ovali-ellipticis, 21,6-27 [j. 



. latis, levibus v. versus apicem subscabris, breviter pedicellatis. 

 Hab. in foUis Astragali oroboidis, Dovre, Norvegia. 



3. Uromyces tenuistipes Diet. et Holw. Bot. Gaz. 1897, p. 25. — 935 

 Soris minutis, hypophyllis, sparsis, maculas rubras in pag. supe- 

 riore formantibus; soris uredosporiferis brunneis; uredosporis glo- 

 bosis V. eliipticis, 21-24 5!^ 18-22, paliide brunneis, echinulatis; soris 

 teleutosporiferis nigris; teleutosporis plerumqae globosis, 22 u. 

 diam., episporio crasso, apice minute depresso, vix incrassato ; pe- 

 dicello longissimo, tenui, caduco. 



