Discomycetoae, Ascobolea), llyalosporoo, GymaoJiscus. 515 



IV. Moulonia Sacc. Ascomata moQoasca. 

 "23. Ryparobius monoascus Mout. Ascom. Liege p. 141. — Sparsus, 2253 

 l»leruin(iae iininersus, !ieinisi>luioricus, 150-200 y.. diain. contextu 

 iiieinbranaceo, polygoriio, subliyaiino, asco in quoque ascoinate unico, 

 voideo, 200 s 150-170, sessili, e disco einergente, inultisporo; spo- 

 ridiis (ultra 500) ovatis, liyalinis, 5-G'/o - 4-4^0- 



llab. in fiino Capreolorum, Angleur, Beaufays lielgii '). 



6YMN0DISCUS Zulv. Ein. Ascom, pag. 8, tab. I, i". 1 (1887) [Etym. 

 gijmnos nudus et discus]. — Ascomata carnoso-ceracea, initio con- 



i cava dein convexula, margine et excipulo nullo, hypothecio glo- 

 boso-discoideo paronchymatico. Asci clavati, leniter exsilientes, po- 

 ly.<5pori. Sporidia elliptico-oblonga, continua, hyalina, initio muco 

 iiyalino obvoluta. Paraphyses bacillares, subindo furcata3. — Est 

 R[/parobhcs excipulo carens, ad Gymnoascaceas nutans. 



1. Gymnodiscus neglectus Zuk. Ein, Ascom. p. 8, t. I, f. l a. c. — 2254 

 Solitarius, albidus, 20iJ-250 y.. lat. et alt., glaber,- ascis clavatis, 

 breve stipitatis, apice rotundatis, 86:^21, operculo secesso, trun- 

 catis, polysporis; sporidiis ex ellipsoideo breve fusoideis, polysti- 

 chis, 10-11 :s3, initio strato mucoso hyalino subgloboso obvolutis; 

 paraphysibus interdum furcatis. 



Hab. in fimo, Wien Austrisc (Zukal). 



Fam. 5. Ueriiiatcsv Fr. Summa p. 345. 



Ascomata urceolata, cupulata vel demum applanata, sessilia, ra- 



rius stipitata, suberosa, coriacea vel cornea, extus snspius furfuracea, 



typice brunnea vel atra, saepissime caespitoso-erumpentia. Asci 4-8- 



spori vel myriospori, typice paraphysnti. Sporidia continua vel septa- 



ta, hyalina, rarius colorata. — Familia negre limitanda, in proximas 



Pczizcas, Patellaneas etc. sensim abiens: genera quoque difficilia 



- eo quod plures species habitu simillimae, fructiftcatione generice 



djversa (nempe octospora vel myriospora, hyalospora vel didymospo- 



. ra) utuntur; dubium ergo an de polymorpliismo agatur. Dolet exi- 



I raium opus Rehmianum de Discomyc. germanicis serius pervenisse, 



■ eo ubique uti potuissem ; species vero ejusdem omnes aJ diem 



;itas, quantum potui, recepi. 



1) Teste cl. Hoimerl (Ni^^derost Ascob. i>. 30, opella csresia sub prclo acceptii), 



'iwnoasciis Mout. ad gcn. Thclebohun est rcforendu.s et totum iioc gcnus Ascn- 



'>"ltit adscribendum. prreeuntibus quoque observationibus cl. II. Zifkalii (Donksclir. K. 



.Vkad. Wien 18S5). Cfr. Ileim. i. c. ubi Thehb. stercorcus Tode, Th. nanus Ileira. ot 



Th. Zukalii Ileim. dcscribuntur un» cum i^lur. aliis novis Ascoboleis. 



35 



