I 



572 Discomyceteas, t)erraate<Te, Hyalosporae, Cenangium. 



Germania. — Substantia fere membranacea C. Abielis, cuiu qi~1 

 etiam superficie convenit pulveruienta et forma compressa. Si) 

 cimina plura basi concrescunt, inde suoramosum v. in plicas qua 

 (livisum, qua} hactenus clausae modo repertaj seJ apice cava) et cii- 

 cum circa hymenio vestit.ie. j 



71. Cenangium strjatum (Bert.) Fr. S. M. II, p. 1S8, Pez. sirialin 

 Bertier apud Spreng. in Vet. Ac. Handl. 1820, p. 50. — Simplex,] 

 sessile, compressum, naviculare, atrum, extus trar.sversim sulcato-f 

 striatum. 



//«(?>. in cortice Guilandiiiai Bonduccellae, Guadalupa. -- 

 Hysierio simile et quoad substantiam reliquis firmius, sed crani- 

 bus Cenangi characteribus gaudet. Cupula 4 mm. longa, subnuda, 

 extus striis confertis parallelis exarata : quando plura speciraina 

 aggregata passim angulata ; margine involuto. Discus concavus, ni- 

 grescens. 



75. Cenaiigium Viburni (Schw.) Fr. S. M. II, p. 1S5, Pez. Viburm 

 Schwein. Carol. n. 12G4. — Subc«spitosum, stipitatum, rugosam, 

 opacum, atrum, margine crasso rimoso-dehiscente. 



Hab. ad cortices Viburni, Jadhin, Carolinae. — An Blilry- 

 diuTiil C. Pinastri simile, tamen certe distinctum; stipes 2 mm. 

 usque longus, subinde ramosus, crassus ; cupula non patellatn- 

 collapsa, initio cinereo-pulverulenta, dein omnino nuda, in lacirji,; 

 4-5 subnequales dehiscens, disco intusque etiam atra. 



70. Cenangium viticolum (Schw.) Fuck. Symb. p. 2,0, Peziza Scliv. 

 Carol. n. 1203, Tijnipanis Fr. Syst. Myc. II, p. 170. — Minutui: 

 sessile, heraisphaericum, rugulosum, opacum, fuscescenti-nigruL. 

 disco marginato ; ascis maturis nondum visis (Fuck.). 



Hab. ad ramos exsiccatos Vitis in Carolina (Schw.), Gallia 

 (Fr.), Germania (Fuck.). — Species distinctissima, habitu fere Pleo- 

 sporce herbarum, substantia molliori (treraelloso-coriacea) ; sparsa. 

 solitaria, innata, disco primo impresso punctiformi obtuse margina- 

 to, deia dilatato subelapso. 



77. Cenangium bicoior (Wallr.) Sacc. Phibalis bicolor Wallr. Crypt. 

 n. 2400. — Asconiatibus hypophloeodeis, mox epidermidem scissara 

 penetrantibus, e strato pseudostromatico carnoso convexulo caespi- 

 tose erumpentibus, extus tegmine furfuraceo stipato albo-cinereo 

 vestitis, primum subrotundis basi subaequalibus clausis sphjerlae- 

 forraibus, dein in basin productis subturbinatis vertice in osculura 

 circinatura, demuni in discum planum fusco-atrum raargine tenui 

 cinctura reclusis, scutellaribus. 



j| 



