Myxobacteriaeefie, Polyangium. 219 



POLYANGIUM Link — Syll. VII p. 47, XIV p. 38, 844. 

 1. Polyangium septatum Thaxt. Bot. Gaz. 1904, Rev. Mycol. 1904, 3921 

 p. 176, t. CCXLI Ws, f. 10-11. — Soris aurautio-flavidis, siccis 

 sordide rufo-aurantiis, magnitudine varia, 50-200 [).. diam., irre- 

 gularibus, saipe coniluentibus ; cystis innjqualibus, subrotundis, ovoi- 

 deis, polyhedricis v. cylindraceis, 18-22 « 12-22, in cistas socunda- 

 rias 10-12 [).. diam., septis spuriis exacte partitis, partitione tran- 

 sversali v. varia; baculis 3-5 »0,8-1. 



Hab. in fimo oquino, Cambridge Mass. Amer. bor. 



DEUTEROMYCET^ Sacc. 



SPH^ROPSIDACE/E (Lev.) Sacc. 

 Syll. III p. 1, X p. 100, XI p. 472, XIV p. 844, XVI p. 825. 



Fam. 1. Sphserioidaceae Sacc. 



Ci. prof. Fl. Tassi (in Bull. Labor. ed Orto bot. Siena, 1902, 

 p. 3 et seqq.) expertus est genera Sphivrioidacearum primaria in 

 plura divellere ut inter se magis homogenea et parallele respon- 

 dentia evaderent. Conatus, saltem ex parte, laudabilis est et pro- 

 babiliter genera Tassiana nova in posterum adhibenda fore. Hic 

 ea non admisimus (nisi qusedam ut subgenera) ne ordo Sylloges 

 nimis subvertatur et etiam quia maluimus ut experimentum validi- 

 tatem eorum plenius confirmet. Satis hic ducimus conspectum syno- 

 pticum illorum generum ab ipso cl. Tassi 1. c. p. 76 exhibitum 

 referre. Lector opus auctoris conferat. 



