V 



DiPTEROCARPlwE. 



.slipuia invoUuri (lecidua muniuntur. Stipu 



■ JnacardieisUAn^L^. "'"" confo™at,o„e ,n„ltu,n conyeniant, habilnquc 



^ 



Mzrandum non est, .egetahilia pulcra hujusee famili. nonclum satts esse 



neant , et ut ilL De Candol.k ipse pra.elanssimo Prodromo Systematis Ve^etaUluun ' 

 nuUam ipsorum fecent mentionem. Etenim genera pauea; qu. iu Br^erocarpJis 

 numerare animus fert, immensis proveniunt sylvis ladice orientdis atque archi^ 

 pelagilndici, terrarum mquam, quo., etsi Flor^ diyitiis abundant, ad haneusaue 

 diem justo mmus fuerunt explorala.. Accedit, quod memhra istius famiha. L^ 

 equidcm ohservare potuimus, arhores sint mira^ proceritatis atque erassitudinis 

 quarum flores m coronis haud raro plus 1 20 ped. altis aciem effugiunt oculorum' 

 Simul ct ejusmodi arhores giganteae, sylyarum IndicE decus esimium quarum 

 adspectus animos summ^ alma? naturx^ perfundit admiratione, inquihnis persa^pe 

 sacra3 hahentur. Quipropter ad ohtinendos quosdam ramulos floridos, quihus 

 aha ratione potiri nequis, ipsas succidere vix ac ne yix quidem heet. Metus enim 

 ne prcesides nemorum offendantur dii, haud ita raro etprecihus nostris, et spei 

 lucri ampH nil loci rehnquit, quocirca coeco nonnisi casu flores quosdam dejectos 

 conquirimus. 



Longe aha est fructuum sors, qui maturitatem adepti, velpaullo post, terram 

 petunt, uhi facihus conspieiuntur, pra^cipue, si magnitudine aut singulari exeel- 

 lunt figura, uti in Dipterocarpeis . Hinc fieri non potuit, quin itineratorum , qui 

 istas pervestigarunt terras, animos in se converterent. Quum inde in Europani 

 fuissent translati, ch Gjertner, si quis alius, dignus fuit^ qui ipsos suhtilius inqui- 

 reret. FiHus suus meritissimus primus descriptiones speeierum duarum Z);otero- 

 carpi, a patre rehctas, divulgavit; egregiisque collustravit iconihus, quare nomen 

 famiha; a genere isto desumsinms. 



Quoad aha generaj qua) Dipterocarpeis videntur associanda, siue dubitatione 

 ipsis accensemus Dryobalanopem G^rtn., incolam insularum Suniatrce, Borneo 

 et forsan Zejlan, cujus soh fructus hactenus pernotuere. Kam calyx hasi cupu- 

 lata fructum fovens, eotyledonum eonformatio fere eadem, nee non radieulie 

 directio maximam prohat aflinitatem, qua? generi utrique intcrceditj aique ipsi 

 divo GiERTNER jam perspieua fuit. Dicit enim (Supplem. Carpol. p. 5i) : nShorea, 

 Drjohalanops et Dipterocarpus oh similem hahitum utut sihi proxime aJImia, 

 distinctissima tamen a se invicem sistunt genera. » Imo el. Jussieu {Dictionn. des 

 Scienc. nat. XIII, p. SSa), quod ad gcnerum istorum attinet cognationem, eo 

 est progressus, ut notis solummodo levidensihus inter semet distincta generi 

 Pterygiuni Correa adnumeret. Quod genus quum post editum demum opus 

 cV G^rtner ab ill° Correa de Serra (^Ann. du Mus. dliist. nat. VIII, p. 397) 

 propositum fuerit, denominationem hanc Gmrtnerianm prseferre foret injustum. 

 Insuper Correa {^Ann. duMus. X,p. i^g, Tah. VIII, fg- i)nomine PTEitYon 



-\ 



I 



