G 



DIPTEROGARPE-E. 



r 



/e/'^^/V descripsit plantam, quam prius G.ertner Dryobalanopem a/w;^a//cam ^ 

 Yocarat. Hocce yero genus laaud secus ac Shoream ut seryemus, pluribus move- 

 mur rationibus, " . 



Namque i« adliuncusque diemjam octo ad decem species** vegetaLilium fue- 

 ,unt detectsc, qux fructuum respectu examussim cum Dlpterocarpis a cl« GyERXNER 

 descriptis congruunt. Nimirum in omnibus laciniae calycis solummodo duae inusi- 

 tatam monstrant extensionem ligulatam, ita ut formationem istam neutiquam 

 fortuitani; imo notis genericis bene aptam existimare fas sit. 2° In Dryohalanope 

 G^RTN. contra calycis foliola cuncta foliaceam expcriuntur expansionem, et 

 insimul cotyledones sunt impares atque crassiores^ quibus jam ad Shoream acce- 

 dit. > Shorea foliolis calycinis liberis imbricatisque, et cotyledonibus crassis car- 

 nosis adeo aberrat a duobus praecedentibus, ut quodammodo sit dubium, nonne 

 perperam ad novam familiam nostram vocetur. Verumtamen ubi expendimus, 

 ipsi cum Dryahalanope cotyledones magnitudine insequales esse communes, 

 easque oblique sibimet incumbentes jam in ipsa exiguum convolutionis affectare 

 gradum, differentias illas lcviores licet putarC; quoniam similes in aliis quoque 

 occurrunt famibis. ■ 



Maximi vero ponderis ad demonstrandam generum bujus familise affmitatem 

 videtur convenientia rerum quarundam similium; quas seminum germinatio 

 ostcndit, ipsorumve fabrica fert. Cotyledonum nempe pars maxima sub germi- 

 natione immutata pericarpio manet inclusa, ac apex modo superior; quo cum 

 radicula coba^retj petioH ad instar producitur, nisi jam in semine maturo fuerit 



m- 



* GaiM^iiius [Ejihcm. Nat. Cur. Dec. II. i683. Ohs. i63, p. 3^i) prlmus arborem hanc camplio- 

 rjferara vidctiir indicasse. n Camplioram naturalem et crystaliiuam pcrtjuam prctiosaui ac raram 

 impertitur arbor iu Sumatra et Bornco insulis. Sed hmc arhor ex Daphneo sanguine non est '> dicit 

 K^-MpFER [Amcen. exot. p. 7^3) de arbore camphorifera Sumatra; et Borneo, ac Houttuyn ( Kerhandel. 

 van de Holl. Maatsch. te Haarl. lyS^- XXI, p. -266-274} planissime explicat, ipsam cum Lauro 

 Camphord Linn. Haud esse coufundendam. Dcscribit eam tamen ut distinctam Laurl speciem, et 

 Tah. VIII ramulum ipsliis fructusque nonnullos depiugit. Ha:c autem icon mluus Lene concordat 

 illi, qua C0LEBR.00KE {Asiat. Research. XII) eandeni illustravit arborcm. Suani Dryobalanopem Cam- 

 phoram a Dr. aroniaticd Gjertn. specle c|uidem dlversam non babet, ast nomen immutandum ceusuit, 

 qula G^RTNERiANUM falsa inniteretur opinione, quod isti arbori genuinus idcmque pretiosissimus cortex 

 Cinnamoini innasceretur. An ideo fas sit, plantarum nomina, usu jani recepta, mutare, valde 

 duLitamus. Certo vero est certlus, imaglnem fructus, a el" Colebrooke exbibltam, taui a Gaertne- 

 RiANA, (juam Houttuyniana differre. Quamvls enlm ab Houttuyn fructus perfectam magultudinem 

 maturltatemque nondum assecutl piuguntur, flgurls cl> G.ertner tamen conveniunt calycls basi 

 cnpulata , qua; nucem fovet, pariter rotundato-gibbosa , dum Colebrooke eaudem rotundalam sine 

 ullo gibberum vestlgio reprjesentat. Acccdit Insuper diversa laciniarum calycis ala^formlum dlrectio, 

 quas cl. G^RTNER crectas, Colebrooke contra reaexo-patentes refert. In figura Hoottuyniana casdem 

 videmus erectas, nervisqiie multo elevatloribus percursas, proutl et foba latiora et confcrtius venis 

 parallcbs instrncta, quam in icone cl' Colebrooke. Accuratloribus itaque disquisitionibus opus est, 

 nl explanetur, annon dus species distinclffi bilcusque fucrint confuss, utrane iconum istarum vitiosa 

 oporteat declarari. — Quod attinet ad camphoram, quam arbor hffic cum e corticis lignique fissuris, 

 tum ex incisuris fundit, a vulgari, quam destiUando parant , Imprlmls elementorum cohjerentia et 

 mixtura arctiore dignoscitur, quSre aeri exposita non avolat. Hinc est longe tardlor quidem mcdi- 

 cma quam camphora communls, ast multo contlncntior et ^quahillor. Quoclrca huic foret pr^fe- 

 renda ast maxnnum propler pretlum nunquam In Europam, sed in Chiuam Japoniamaue exportatur, 

 nbi ob virtutes stimuJanti-tonicas plurimi nendltu.- ■ 



CI. G 



penditur. 



,oi.r,„«„oKE (^siat. Rcscarch. XII, p. 5^o) quatuor cmmcrat a>to-oca,W snecles , inter 

 quas et D. ,nca,u, et D. alali descvlptlones , sl ^ua. exis.ant , ignoramus. 



F * 



