I ■« >i :- 1 1 : 51 



IN FUNERIBUS 



BXMI. PRINCIPIS [OSEPHI DE SPUCHES 



ACADHMI.i: PANORMITAK-ffi PRjESIDIS 

 IN liJUSDliM ACADKMIAi: Ai I.A CKLKHRATIJs 



ELEGIA 



_17J_aec atrata domus, summi Gantoris Adelis 



Quae nunc muta silct non repetenda lyra, 

 Moeror in ore sedens quocumque ego lumina verto; 



Haud deflenda satis fata sinistra monent. 

 Jam septena polo reparavi t cornila Phoebe; 



Ast idem torquet pectora cuncta dolor. 

 Funere nigra dies illum ergo mersit acerbo 



Qui fuerat Siculi gloria magna soli? 

 Nostrum ergo cecidit formosius ornamentimi, 



Quod jam noster amor, deliciumque fuit ? 

 Tarn cari capitis, cunctorum vota gerentis, 



Quis desiderio sit pudor, atque modus ? 

 Verum hoc, cuncta trahi rapidis dum temporis alis. 



Splendida et in terris quaeque perire docet, 

 Dat pariter cunctis documentimi nobile, magnos 



Solum stare viros orbis in excidiis ! 

 Sanguine quid prodest generoso educta propago, 



Quidnam divitiae, quas brevis bora rapit ? 

 Illustres clausit multis qui flebilis annos, 



Floruit atque altis dotibus ingenii; 

 Qui monumentum orbi dedit aere perennius ipso, 



Atque acvo explevit tempora multa brevi, 

 Aeternis hunc fama memor complectitur alis, 

 Nomen et illius saecula cuncta ferent. 



