POESIE 55 



Et rerum dicil quod vere turpius borret, 

 Nec labe ille quidem potuit macularier atra, 

 Classica Graecoruni qui docta rolumina volvit. 

 iNain quae Blusa loqui Grajis dedil ore rotundo 

 [ntellexil hians, animo quae lecta potenter 

 Finxere ingenium naturae, àrtisque supremis 

 Principiis, ac sanctis legibus efforraatum. 

 Ardua quae tuli! argivùm Sapientia, et Artes 

 Quam Pulchri spociem nitidau i!j imagim formae 

 Invexere oliin naturae exempla sequutae, 

 Aut indignantes, quae limite conscribuntur 

 Ausibus insolitis sibimet nova regna crearunt, . 

 Quae Musae el Charites dederunt modulamina terris 

 Omnia perquirens Vates largo ebibit haustu; 

 Et quae Melpomenes sublimia dramata scenis 

 Adspectare declit Sophocleo dignà cotliurno, 

 Aut quos Euripidis mellita tragaedia motus 

 Dulcisonis numeris, vena et praedivite pollens 

 Flebiliore modo miserato in pectore fovit 

 Gongestas tot opes Grajae miracula scenae 



Induit italicis formis, numerisque canoris, 

 Italicisque modis spirantia reddidit ora 



Haeroum, qui vitam in sanguine projecerunt; 



Personasque altis referentes gesta theatris 



Pectora mulcentes studio pietatis amico 



Vel libertatem fiammato corde frementes 



Restituit fidus, nobis et adesse videntur. 



Musa vetus Latii nec non subrisit alumno 



Immisitque suis adytis dans cernere Summos 



Qui fastus et opes, majestatemque superbam 



Imperii aequantes animo cecinere triumpbos 



Romae, quae victrix victis linguam intulit armis. 



Sermonem doctus Latii, qui robora praestat 



Ingeniis, factisque hominum lucem induit auri 



Omnia quae Latii conscripsit carmina lingua 



Et quae arguta tulit variis epigrammata rebus 



Vini referunt Latii, gratum redolentque leporem; 



Nec frustra unanimes Latiae Grajaeque Camaene 



Eduxere suum flagranti Flamine alumnum, 



Hoc erat in votis italum progignere Vatom, 



Italicis numeris qui carmina prisca referret 



Arte magisterii quae jam concepta, venustis 



