02 LA GIOVINEZZA DI FEDERICO II DI SVEVIA 



XV. 



1. Berardo arcivescovo di Palermo rimprovera il capitolo e il clero Palermi- 



tano di avergli rapite delle cose preziose o di non curarsi di ritrovarle e li 

 minaccia dell'ira dell'imperatore. 



2. Risposta del capitolo. 



Messina, 8 Gennaio 1245. 

 1. 



Qui est ex deo verba dei audit, propterea vos non auditis quia ex deo non 

 estis. Multifarie rnultisque modis vestram temptavimus emollire duriciam, sed 

 ut manifestis argumentis ostenditis quicquid seminatura est, cecidit in arenarci: 

 propter quod verbum domini, que margarite sunt, spargere desistimus ante 

 porcos. Hoc unum sufficit ad presens nos dicere et hoc idem suf'ficiat vos 

 audire : quod gladius iste, quo ab aliquibus vestrum percussi sumus, nos trans- 

 verberavit ad iecur. ubi contra debitum contra creditum videmus nobis vul- 

 nus infixum ad quod sanandum eo studio quo valemus ad presens sicuti vide- 

 bitis insislimus. procesturi ad eum, in cuius consilii et mandati fondamento 

 consistimus, ut de consultu suo iudicium prodeat quid de hiis fieri debeat :jui 

 in plantatorem et patrem dominum et magistrum nutricium et tutorem ea cru- 

 delitate et ingratitudine sufferuntur, ut eum depredentur in campo, in domo 

 mordeant et eum rapinis furtis et predis usque in vestibulum domini perse- 

 quantur. Unde ad excusandas excusationes in peccatis nolite insistere : quia 

 frustra iacitur rete ante oculos pennatorum. Non enim potest esse quin de 

 tanta multitudine aliqui fteerint, aliqui sciverint, aliqui faverint et aliqui ad 

 inveniendum esse non possint ad quod sedandum tanto velocius studeatis insi- 

 stere quanto probabilius potestis credere quod ab iato scandalo incipiet omnium 



o e 



veterum suscitatio scandalorum. data Messane. Vili Januarii. Ili Indictionis. 



Scripsit ì.obis vestra paternitas. qui est ex deo verba dei audit, propterea 

 nos non audivimus quia ex deo non sumus. et eum multis modis nostrani tem- 

 ptaveritis emollire duriciam. manifeste ostendirnus quod semen vestrum cecidit 

 in arenam. damnantes iustos eum impiis et iudicantes eum reprobis innocen- 

 tes. quod nunquam consuevit tacere paterna provisio qui novit equa lance et 

 malorum offensiones et bonorum merita trutinare. ad quod non volumus nec 

 debemus respondere maxime eum ad hoc vos moveat tristis dolor. Verumta- 

 men dicimus quod sentimus et ex animo loquimur, si in aliquo forte excidimus 

 veniam postulamus, quod in amissione illius argenti longe gravius tulimus 



