•24 TORNATA 



Quae primurn sonuere astris volventibus orbes 

 Ut vibrans mundo fulsit lux alma recenti, 

 Insperatus adest mortalia pectora mulcens 

 Aethereis veluti missus Bellinius oris. 

 Ceu cum tosta siti languescunt grami na campis, 

 Arboris et faetus sub ramis aret adustis 

 Juppiter effusis siccos rigat imbribus agros, 

 Attolluntque caput flores, herbaeque virescunt 

 Spirantes aura redivivo cespite odoras, 

 Haud aliter resonans casti modulamen amoris 

 Erigit oppressos animos, cito comprimit iras 

 Pectora adusta fovet, pietate irrorat amica 

 Ferrea diffringit prorsus, vel saxea mollit 

 Elicit abstrusam venis sacram inde favillato, 

 Qua pietas, et dulcis amor sibi pabula quaerunt, 

 Omnia et instaurat terris uova regna recludens 

 Unde effusa scatet Jacrymis, precibusque voluptas. 

 Quantum igitur pollet suprema potentia amoris 

 Qui cuncta evincit secretis viribus usa 

 NU adbibens nisus, parva exiguaque favilla 

 Confovet actutum rapidis incendia flammis 

 Aeque inscripta ciet nitidis tua pagina signis 

 Motus Bellini iugentes, ac impete magno 

 Corda bominum cogit, totum compellit et orbem. 

 Quot dederit pietas incensa cupidine monstra 

 Supplicis ostendunt Xormae pia vota precantis, 

 Quae sylvis mediis deflexo poplite ad aras 

 Quam Phaebe albescens per amica sìlentia noctis 

 Iam propriore Deo sic verba novissima mittit, 

 Ut lunam aethereo nutantem devocet orbe 

 Labentesque undas torrentia fumana sistant. 

 Illa vocat Pacem coeli quae regnat in oris. 

 Littora Parthenopes magno clamore resultant, 

 Commotique stupent cives, pars ebibit aure 

 Dulce melos, jactant pars florea serta per auras 

 Ingeminat plausus, fervet generosa Juventus 

 Adglomerantque omnes magna stipante corona 

 Therpandro Siculo, nomenque ad sidera tollunt 

 Quum visi scenis Fernandus. et Alba superbis- 



