IN ONORE DI VINCENZO BELLINI 35 



Al rumor, plaususque magis crebrescit eundo 

 Holonae ad ripas quura caeco captus amore 

 Ooncidit miseros aliena e conjuge natos 

 Sanguine dìstringens cultros Pirata rubentes. 

 Proh mirum! pietas turbas magis urget hiantes 

 Quum nemus horrendum, desertaque littora planctu 

 Flebiliore sonant, vocisque resultat imago ; 

 Faemina in externum littus male nota peragrat. 

 l J lebs incerta tamen piotati indulge! honestae 

 Haud ignara mali miseris succurrere discens. 

 At Vates summae tetigit fastigia laudis 

 Quando novam captans divi modulaminis auram 

 Plausibus insonuit mundi Lutetia princeps. 

 Succendi cives chatarorum Carmine visi 

 Non secus ac domito recinant super hoste triumphos. 

 Plaudunt hinc manibus, quassant hinc lintea ad auras 

 Siciliam cupido Bellinium et ore salutant. 

 Sculpantur Procidae indignantis verba sepulcro 

 Quae Siculis ultro meritae dant praemia laudis, 

 Aeternum perstent reparatae ut faedera pacis. 

 Victori adsimilis spoliis qui clarus opimis 

 Qua procedit ovans decerpit praemia palmae, 

 Sic inter magnas graditur Bellinius urbes. 

 Innumeris vastisque modis Rossinius altam 

 Atque Meherberius potuit contingere metani; 

 Simplicibus, castisque modis Bellinius usus 

 Quippe sibi ingentes peperit mira arte triumphos. 

 Concipe majores, Bellini, pectore motus ! 

 Sicelis alma colit tellus, aramque tuetur 

 Floribus halantem, ac tacita virtute frementem ; 

 Ausonidumque parens animis laetata superbis, 

 Profert serta tibi nullum casura per aevum. 

 Te salvere jubet Siculis dilecta Panormus, 

 Atque Urbi gratans Catanensi gestit Alumni 

 Aeternis statuis tantum subscribere nomen. 



Gan. Benedictus Marotta. 



