MANIBUS 



JOSEPHI ET STEPHANI VICTORII BOZZO 



ELEGIDION 



Desine fiebilibus tandem, pater optime , verbis 



Victorem e tumulo me revocare timm ! 

 Aerumnis pressura, post tot discrimina rerum, 



Confectum studiis Artium et Historiae, 

 Effera vis lethi, qua nulli parcit, adurgens 



Ad sua deduxit limìna adhuc juvenem. 

 Vis inopina, ferox et inexorabilis, atra, 



Vix primas fruges edidit ingenium, 

 Succidit, dulcemque meam Libitina puellam 



Orbatam viduo reddidit ipsa thoro. 

 Tot mihi quid valuit versare volumina vatum, 



Res simul heroum promere magnanimas ? 

 Sanctus amor patriae, quo nec prajstantior alter, 



Sexti Centeni Vesperis ante dies ; 

 Vel mihi post tantos noctuque diuque labores 



Quos costans Siculum pertulit ingenium, 

 Invalidae licet extabant mihi corpore vires, 



Fedrici historiam condere sorte datum. 

 Tuque parens meritis queesitam sumere laudem 



Hortatus, stimulos subdere eras solitus. 

 Oh genitor salve, grates tibi solvere dignas 



Ante alios prastat, nostra» et amore domus. 

 Quid dicam innumeras perscriptas ordine chartas, 



Carmina vel Siculis lecta dicata viris ? 

 Effingens vitas, praestantia facta recenses 



Mascula queis Siculum vivida mens nituit. 

 Excellit Melius, quem nostra ha-c Insula alumnum 



