56 PER IL IV CENTENARIO 



Nani fera monstra atrani misero minitantia mortem 



Attonito trepidus lumine respiciens, 



Ohstupuit, posuitqiie animum, saeva arma reliquit, 



Atque Indis subito finibus aufugiit. 



Desine Nauta pedem nostris advertere ripis, 



Obruet insanis unda voraginibus. 



Adiuro coelum ( nec me, mea numina f alluni ) 



Atque lacum, Stygium,, quem violare nefas, 



Teque tuosque sim.ul post tot tantosque labores 



Lux una in mortis dejiciat baratrwn. 



Aspice mine quanti tollantur ad aethera fluctus, 



Utque maris pateant Tartara' in ima sinus. 



Aspice uti venti decertent aequore vasto, 



Iinniensibmque atri terreat unda maris. 



Corpora quanta oculis monstrìs lanianda marinis, 



Fluctihus aspicio nare sub aequoreis. 



En virides video prognatas aequore Nymphas 



Urgentes miserum mergere in interitum. 



Quid Tnalesanus agis? Gursum ad tua litora verte, 



Linque maris cursus, limina tende domus. 



lam praeclara nimis Superis est gloria visa, 



Et terris ingens gloria 



Dixerat Americce regni nuestissima Imago 



Dum misero infelix ingemit exitio. 



Atque Jieros m,agnus pietate inignis et armis, 



Pacato tales addidit ore sonos : 



Desine, me indigno, quaeso, turbare timore, 



Nec quaestus tantis ictibus excrucies : 



Constantem fortemqne virum, onentisque tenacem, 



Atque animi itnpaviduìn, nulla ruina ferit. 



Nil maris et terrai tantique pericula caeli 



Magnanìmos possunt flectere corde viros : 



Terra parum, fuerat, fatis adiecimus undas, 



Fortunip, magnas auximus arte vias. 



Pone metum, saevumque animis expelle timorem. 



Qui vanis miseravi versai imagìnibus. 



Non mihi stat ferro terras succendere et igni. 



Non ea mens nobis vertere cuncta solo; 



Puppibus aeratis non Iceva huc omina porto : 



nimium nostri maxima pars decoris ! 



Nani cunctis non parva feres tu commoda terris; 



Proli, quantis populos iuveris auxiliis ! 



Transferat Ime Phoìbus Musas artesque decoras, 



