ENGELHARDTIA. 9 
i prout fructibüs majoribus 
arbore, sicuti Rumrums t i i Á 
simillimam , provenire, qu; nomine 7) 7 Nr Mr 
ums 5 Mn ^s : e Jammar ex. Moluceis Javáque orientali Dataviam. frequenter advehitur 
oc for 36 utut ipsissimus statuit Ruwenrus, ex arboris wtate vel ex statione pendet. Legimus enim commemo- 
ratum, «illam arborem semper ad pedes declives montium , qui juxta oras fluminum 
dum nobis quidem tantum in montibus altioribus insulc interioris obvia fuit 
quum a mare preprimis foliorum magnitudine, his flaccidis magisque lievigatis 
differre dicitur. Verum non comperimus, ex hac i 
, €x ha 
ac maris sunt siti, crescere, » 
Anron 150-2500 issi iri ulni 
ped. alta, trunco crassissimo, quem scepe tres viri ulnis am- 
plecti nequeunt, superne in ramos crassos, alternos, late divaricatos, diviso 
" * . . B D B e 
corlice fusco, rugoso, hine inde petiolorum cicatricibus triangularibus ornato. 
Rawurr teretes, nigro-fuscescentes, verruculis obsessi multis , irregularibus, 
utplurimum oblongis, cinnameis, glabri : extremi obiter angulato-compressi, et 
H . . d 
adzque ac petioli communes, ferrugineo-tomentosi. 
Fori alterna, abrupte pinnata, 4-5-juga, patentissima, exstipulata. Petiolus 
communis 8 poll. ad 1$ ped. longus, medio pennam corvinam crassus , Sursum 
sensim tenuior, versus basin, maxime ad ramulorum insertionem, crassior, híc 
'semiteres et.supra obsolete canaliculatus, sursum teretiusculus, et prout rachis 
amentorum communis sub-striatus. P/mme opposite vel sub-alternzs, petiolo 
circa j-;-pollicari, teretiusculo, sub-compresso; zferiores circa 3 unc. longs, 
1 unc. latz, superiores sensim majores, 7-unciales et longiores, latitudine » unc. 
el ultra, oblonge, apice plus minus acuminate, basi inzqualiter attenuatze, 
integerrimz, planz, lzeves, dilute virides, sub lente utrobique — maxime juniores 
— squamulis conspersee minutissimis, tenuissimis, albicantibus flavidisve, stel- 
latis, 'sub-membranacez, costà medià venisque lateralibus sub-arcuatis infra 
distinctioribus. 
Spic: versus apicem ramorum anni superioris, solitaric in axillis petiolorum 
ibidem delapsorum, 9-18-pollicares, nutantes vel pendulze, plerumque monoez, 
rachi tum. maxime elongatá superne floribus femineis, inferne spicis masculis 
duobus vel quatuor, 5-7 unc. longis, simplicibus, filiformibus, brachiato-oppo- 
sitis alternisve, basi geniculatis, rachi adhzrentibus et post focundationem 
deciduis. Squama parva, sessilis, semiovata, acuta, crassa, fulvo-tomentosa, 
caduca, extus ad. basin racheos filiformis spicz cujusvis masculinz cicatricem 
semicircularem linquens. 
Fronzs wascurr numerosissimi, parvi, sub-oppositi vel alternatim approximati. 
Integumentum, florale constans ex squamá minutà , oblongà, breviter pedicellatà, | 
irregulariter pinnatisectà (laciniis paucis, linearibus, obtusis, uninerviis ), 
membranaceá, pallide viridi, in dorso instructà mucrone ferrugineo ( quem pro 
i squamze cujusque considerare oportet), vel appendiculo 
magno, elongato, foliaceo, e basi cuneatá dilatato, trilobo : lobis uninerviis , 
integerrimis, obtusis vel obtusiusculis : intermedio lateralibus multum longiore, 
reticulato-venoso, sub-spatulato. Stamina 8-13, secus longitudinem squamze florali 
in pagina superna serie duplice inserta, admodum approximata , nervo medio 
alde vicina, immo filamentis brevissimis ipsis ex lateribus nervi 
apice libero nervi medi 
squamarum v 
