MAGNOLIACEZ. 
5 
distinguendas in universum magni est momenti , 
generibus aberrat , quce permagno petalorum multiseriatorum numero superbiunt , et jamjam 
hoc ipso a Dilleniaceis deflectunt, quarum petala constanter uniserialia sunt, Ad. distin- 
ctionem conferunt etiam ovaria , iu Dilleniaceis subregulariter uniserialia, in Magnoliaceis 
e contra imbricato-spicata , exceptis quibusdam generibus (Jllicio Liwx., Drimy VFonsr. 
Tasmannid R. Ba., et verisimiliter T'emo Mou), quz forte rectius propriam. 'halami- 
lorarum tribum , Dilleniaceas inter Magnoliaceasque intermediam , constituere debent. 
Accedunt enim ovariorum dispositione propius ad illas, quam ad Magnoliaceas , quibus 
etiam stipulis minutis admodum imperfectis foliisque pellucido-punctatis differunt. Insuper 
forsan ab utráque istà familià recedunt defectu arilli, qui in seminibus Z/ici, Drimeos et 
Tasmannie nondum detectus fuit. — Viribus autem amaris et aromaticis AMagnoliacec 
facile dignoscuntur a Dilleniaceis, quarum potestas mere styptica. Sunt vero iste vires Ma- 
gnoliaceis communes cum Znonaceis, quz , ob florum partes numero ternario dispositas , 
ob antheras adnatas ovariorumque numerum situmque ipsis perquam cognatz, imprimis 
seminum albumine lamelloso, nec solido , stipalarumque defectu discrepant. 
utpote qui in illis tantam Magnoliacearum 
Plante hujus familixw inter formosissimas, quas Java et generatim archipe- 
lagus Indicus profert, sunt numerandzw, quippe qu: tam habitus eleganti, 
foliorumque perennantium pulchritudine, quam florum magnitudine ac odore 
jueundo exceellunt. Quam ob rem species quzdam inde ab antiquissimis tem- 
poribus indigenis in deliciis sunt, ita ut raro Jaeanorum reperias casulam, quae 
non Micuzui Champaccá Lawv. inumbretur, puleherrimá istà arbore, cujus flores 
speciosi suavissimum odorem longe lateque dispergunt. Hac species prima 
quoque fuit inter /Magnoliaceas Indie orientalis, quae Botanicis Europei, ap- 
prime ex icone et descriptione cl' Ruzepz, innotuit. Ruupnrvs e contra J"olumine 
secundo .Herbarüi -4mboinensis (p. 199-205) non modo. hancce descripsit spe- 
ciem, sed quarundam eliam aliarum AMagnoliacearum. fecit mentionem , que 
omnes, exceptá Sampaccá montaná, genus JMichelia Law. spectant. Praeter illas 
autem rei herbarie periti nullas alias ZMagnoliaceas in archipelago Malayano 
detexerunt. Reliqu: enim omnes, orbi antiquo propriz, cum in terra continente , 
proprimis in China, Cochinchina et India. orientali, tum in Japonia indagatze 
fuerunt. Sed harum quoque specierum fructus, ad eruendum genus , ad quod 
pertineant, pernecessarii, levius descripti vel pranmo neglect fuerunt, quáre 
ill. Dr Caxpozzz (in Zssais sur les propriétés médicales des plantes comparées avec 
leurs formes extérieures, etc. Par., 1806) Botanicos exhortatus est , ut deseri- 
pliones carpologicas AMagnoliacearum isiaticarum divulgarent. Cui invitationi 
anno 1953 in Actis Societatis Bataeicee primi quoddammodo respondisse nobis 
videmur, prout et celeberrimus Waruen, anno post, observationes suas in Ten- 
tamine Flore Nepalensis emisit. Überiorem vero fructuum tractatum huicce 
reservavimus operi, et ovaremus, si nobis contingeret; ut quadam ad illustran- 
dam illorum structuram in MMagnoliaceis 4siaticis afferremus. Imprimis ad genera 
horum vegetabilium rite definienda contemplationem overiorum in RES 
centi: stadio putamus necessariam, utpole quie insimul cum habitu indicio sat 
7 'enus planta quzdam indeterminata 
certo sunt, ad quodnam JMagnoliacearum genus p qua i 
