MICHELIA. 9 
orientali, preprimis insulis Malayanis proveniunt, accurate 
definiri nequit, quum procul dubio diverse sub eodem confun- 
dantur nomine, alieque adhuc inter Magnolias Asiaticas 
militant. LINNÉ, WirrpENOW et Pznsoox nonnisi duas indica- 
runt species, DE CANDOLLE vero octo, quarum £res dubie * 
lantum nomine notz, dum SPRENGEL, computatis nostris novis, 
Jam undecim enumerat. 
OBSERVATIO. 
Cl. Warucn (T'ent. Flor. Nepal. I, p. 6, Tab. II ) embryonem Macxozux excelse, quae 
ad Michelias revocanda est , inversum vel pendulum describit , id quod observationibus cum 
Carpologi egregii Gxnrxxn (De Fruct. Pl. IT, p: 263. 596), 
Namque in Magnoliaceis Javanicis omnibus 
erectum in basi illius portionis albuminis, ubise 
umbilicalem excipit, i. e. in parteomnino illi co 
Verum observationem , in seminibus Mrcuzu 
tum nostris plane repugnat. 
; quascunque sumus rimati, ipsum reperimus 
men ex carpellorum angulo interno funiculum 
ntrarià, quam secundum cl*" W Azuxan Occupat. 
zx montare Nos. factam , hic nolumus proter- 
mittere, utpote quze forsitan vero embryonis in hàc familià situi clariorem affert lucem. 
Constat enim , Magnoliacearum semina, arillo denudata, inferne, ubi funiculus umbili- 
calis arillum perforavit , nonnihil esse angustata , parte autem superiore latiore depressione 
plus minus profundá notata , ex cujus medio, e. g. in Mrcnzua montana, haud raro processus 
parvus conoideus eminet. Versus huncce autem processum , in specie supra indicat , latere 
lestze utroque arguto funiculum umbilicalem, e vasis spiralibus conflatum , adscendentem 
vidimus et suspicamur, illo hic aflixo proprium seminis umbilicum indicari. Ulteriores 
fructuum recentium perquisitiones decernent, num vere simus augurati, numque embryo, 
illi loco in albumine oppositus , reverá sit inversus. 
i. MICHELIA CHAMPACA LINN. 
Tax. I. 
M. foliis ovato-oblongis acuminatissimis basi acutis ad costam 
subtus petiolis pedunculis spathisque sericeis, petalis subquin- 
decim acutis. Br. 
LiNN. Spec. Pl. 756. — Lau. Encycl. meth. Bot. I, p- 69o. 1.— 
Erusp. Z/lustr. des Genr. II, Tab. 499. — WiLLD. Spec. PL IT, 
P- 1260. 1. — Dt Cap. Syst. JVat. I, p. 447. 1. — Ejus. 
* Maxime dubia est Mrcugzis cerulea Dg Cap. (Tssaupacca. iru Runrn), quam in. Java reperiri 
dicunt, ast quam mihi comparare non potui, licet multam queen consumserim. Attamen ipsius 
tanquam prodigii, quod. puellis generos: stirpis ornamento fuisse traditur, crebra fit mentio in 
saltatricum publicarum cantilenis. 
3 
