LORANTHE.E. ; 7 
in majorem quidem numerum specierum 4mericanarum videntur quadrare, sed, 
quod attinet ad momenta plura, structurae florum in Zoranthis Indic orientalis 
aperte repugnant. In hisce enim petala plerumque reperiuntur in tubum coalita, 
stamina inter semet longitudine :qualia et antherz rarissime dorso-affixze , qua 
longe aliter sese habent in 4mericanis. 
Diversam quidem staminum structuram ; quam flores Loranthorum. offerunt, 
ad dissolvendum hocce genus jam fuisse cireumspectam a viris meritissimis 
ScireenrexpAnr et Cnawrsso (Linnea, 1828, p. 204), manifestissimum est ex ipso- 
rum verbis : « Genus in posterum forsan dividendum ratione antherarum incum- 
» bentium, basi fixarum et adnatarum.» A. Rrcnanp ; € contra, jam aliquot annis 
ante ( Dict. class. d'hist. nat. IX, p. 5o1) Lonawrgo cucullari Law. (LL. Dracteato 
Fucr.) a. reliquis discernendo structuram bractearum atque calycem in ista specie 
ovario omnino adhzrentem adhibuit. 
Quáre forsitan superfluum non est, hic generalia quzdam circa fabricam par- 
tium fructificantium ampli istius generis exponere, nec non de dignitate disserere, 
qui, ex nostra quidem opinione, notis ex organis illis deductis, in divisione 
generis Linnzani Zoranthus sit tribuenda. 
Ad calycem quod attinet, nullos characteres genericos momenti majoris prze- 
bere videtur; est enim constanter monophyllus, plus minus abbreviato-tubulosus, 
neque e foliorum plurium coadunatione verticillatà obortus haberi potest; forma 
aulem portionis inferioris prascipue pendet ex illà ovarii, quod calyx convestit et 
quocum cohzret. Quocirca limbus solus quasdam exhibet differentias ,quae exten- 
sionis majore minoreve continentur gradu, ita ut siepe in speciem acetabuli liberi, 
urceoli abbreviati tubive, etc., supra oyarium extendatur, oreque integerrimus, 
repandus, denticulatus, fissus aut lacer sit, szwpe vero ad marginem extremum 
usque ovario ita adhzereat, ut hujus verticem annuli instar parum elevati cingat. 
Corolla vero notas genericas nonnisi secundarias subministrat, quz przeprimis 
eo consistunt, quod petala nunc libera, nunc quácunque ratione in corollam 
monopetalam ecoadunata sint. Nam fatemur, id apprime e petalorum magnitudine 
pendere, ita ut petala brevia exiguamque concretioni offerentia superficiem libera 
sint, ut e. g. in Lonaxruo Europeo multisque speciebus 4mericanis micranthis , 
petalis e contra, qu: plus semipollicem longa, utut fere in omnibus Zndicis pluri- 
busque Americanis , saltem inferne tubuloso-cohzrentibus connatisve. Attamen 
eliam figura petalorum ad efliciendam concretionem nonnihil confert; quà de 
causá petala, in medio vel sursum rhomboideo-distenta et alabastrum sub apice 
angulatum formantia , ob vim elasticam majorem, quà alabastrum aperitur, inferne 
multo minus in tubum cohzrent, quam illa, quz formá magis lineari aut lineari- 
spatulatà gaudent. Nec minus denique petalorum numerus ad Loranthorum divi- 
sionem haud prorsus nobis videtur negligendus, utpote qui in paucis solummodo 
inconstans est; plerique enim, qui habitu reliquisque notis potioribus inter sese 
congruunt, etiam quoad petalorum numerum haud discordant. Ceteroquin 
petala in omnibus ratione unà eádemque sunt disposita, scilicet uniserialia *, 
* Hàc quidem lege L. emarginatus Swaxrz (Scuvrr. Syst. Veg. FII, p. 152. 156) videtur exci- 
piendus. Petalorum enim sex lanceolatorum tria dicuntur quasi interiora, breviora , decidua. 
