LORANTHE.E. 9 
ium examussim concordante; ceterum ovarium semper unicum fovet ovulum, ex 
axi pendulum, absque columná centrali. Stylus rarissime nullus, per centrum 
disci modo descripti in ovarium penetrans, terminalis, simplex , indivisus, filifor- 
mis, subulatus, clavatus vel inferne vel utrinsecus incrassatus , leres, striatus aut 
subangulatus, nunc rectus , nunc curvatus vel arcuatus, quandoque lortuosus, 
raro anfractuosus, rarissime articulatione interruptus, plerumque longitudine 
corollze eandemve exsuperans, et ipsà longius persistens, quippe qui post coroll 
lapsum interdum adhuc elongatur. Stigma terminale, in plerisque incrassatum et 
subeapitatum, raro obsoletum, indivisum ; rarissime emarginatum aut subloba- 
tum, imberbe, persepe unctuosum, in floribus hermaphroditis plerumque jam 
anle, quam. petala ab se invicem secesserint, antherarum polline fecundatum. 
Fructus figurá imprimis pro formá ovarii varians, semper (ex nostris quidem 
observationibus) baccatus, epicarpio ex calyce adhzrente oborto, in vertice 
notatus vestigio plus minus distincto disci epigyni margine calycino plus 
minusve elevato cincti, ad basin nonnunquam in stipitem attenuatus, cujus ne 
vestigium quidem in flore adfuerat. Semen in speciebus multis vasis in latera 
erepentibus costatum angulatumve, semper strato scpe crassissimo pulpz gluti- 
nosze operose submovend:e contectum. Albumen carnosum in Zoranthis omnibus B 
quoscunque dissecuimus , superne apertum reperimus, radiculá incrassatà ex 
cavitate quidpiam prominente. Pariter nunquam plus unum embryonem in semi- 
nibus singulis observavimus *. 
Loranthorum. conformatione ita perlustratà atque expensà manifestum esse 
autumamus, stamina inter reliqua. fructificationis organa gravissimas submini- 
strare differentias. Quam ob rem non possumus, quin transeamus in sententiam 
virorum illustrium ScurEcnrENDAmL et Cuaunrsso, quod characteres inde petiti 
generi amplo Loranthus in plura dissolvendo quam maxime habiles sint, pre- 
primis, si insimul discriminum aliorum et maxime habitus ratio habeatur. Loran- 
this autem. plurimis diligentissime examinatis comparatisque persuasum nobis 
habemus, illo respectu vari bractearum indoli dignitatem insignem esse tribuen- 
dam, id quod, ut supra memoravimus, jam cl"" A. Ricuanp quoad. LonawruUM 
cucullarem Lax. non effugit. Etenim, sive bractez? reverá secus leges morpholo- 
gicas ut membra formationis calycinz, sub reliquis calycis foliis verticillatim 
coalitis exclusa et relicta, habendze sint, sive nil nisi partes accessorias, et qui- 
dem, utut nostra fert opinio, dilatationes foliaceas pedicellorum partialium plu- 
riumve coadunatorum sistant : nullum novimus organum, quod bracteis melius 
diversá suà conformatione ac dispositione ejusmodi plantas distinguat, quae 
insimul structurá partium aliarum habituque mutuam produnt affinitatem. Quam 
circa rem in expositione generis Zoranthus adhuc fusius disserturi, notatum tan- 
tum volumus, nosmet jam sex et quod excurrit mensibus abhinc ad viros celeber- 
* Secus cl. A. Ricnanp (Dict. class. d'hist. nat. LX , p. 5oo) embryo Loranthorum axilis s. albumine 
inclusus, semenque, haud secus ac in genere Jiscum, sepius embryonibus duobus ad quatuor 
dotatus esse fertur, id quod nequáquam cum observationibus concinit, quas in Zoranthis Indie 
orientalis fecimus. 
3 
