LORANTHUS. II 
A. Loranthece genuine. 
I. LORANTHUS z,nx. 
Liv. Gen. PI. ed. Scunks. p. 255. Goo. — Juss. Gen. Pl. j2, 893 
— Dzsnovss. apud Lamarck Encycl. meth. bot. III, p. 594. 
(part.) — Wir. Spec. PL. II. 1, p. 552. 684. (part.) — Prns. 
Syn. PL I, p. 588. 857. (part.). — BEnNnAnpDI apud Scunap. JV. 
Journ. I. 2, p. 158. — KuwTu Syn. Pl. ILI, P-77- (part.) L 
SPRENG. Syst. Feg. II, p. 12. 1515. (part.) — A. Ricn. zn 
Dict. class. IX, p- 499. (part.) — SCHULT. Syst. F. eg. FII. 1, 
p. XF II. 1517. (part.) 
Lonicere spec. Puuw., LINN., GinTN. 
Glutago CowwEns. Msc. 
Dendrophthoé et Tristeriz Man. in Regensb. Bot. Zeit. 1850, 
n. 7, p. 108 et 109. 
CHARACTER ESSENTIALIS: 
Fronrs hermaphroditi, rarius diceci, singuli bracteolis 1-5 stipati. 
PrrALA 4-8, discreta aut inferne coalita. 
STAMINA : FZlamenta subequalia. Z/ntherce basifixce. 
STYLUS filiformis, interdum crassiusculus. Stigma obtusum, rarius 
obsoletum. 
'OBSERVATIO. 
Polymorphum hocce genus notis accuratis certisque circumscribi nequit, quin prorsus 
reformetur, et secus characteres aptos in sectiones s. genera homogenea distribuatur. Jamjam 
vero in hujus familie procemio principales exposuimus differentias, quas Zoranthi quoad 
organa fructificationis offerunt, quibusque character naturalis generis hujusce continetur, 
quáre illum hic repetundo facile supersedere possumus. Nec minus ibidem enunciavimus, 
