72 



De tijd harer verandering tot Pop geko- 

 men zijnde, kroop zij in de aarde, vervaar- 

 digde zich een groot ruim spinsel , van binnen 

 geheel glad, en veranderde daarin tot eene 

 groote, donkerbruine Pop, zoo als onderop 

 de Plaat afgebeeld is; deze Pop was bijzonder 

 levendig en gevoelig, bewegende zich bij de 

 minste aanraking zeer sterk heen en weder. 

 Bijna een maand bleef deze Pop liggen, 

 voor dat er de fraaije Vlinder uit te voor- 

 schijn kwam. "Wij geven hier van het Man- 

 netje de afbeelding, met den zuiger uitge- 

 rold, zoo als het in de vlugt zijn voedsel 

 zoekt. Boven aan is de afbeelding van den 

 Vlinder aan de onderzijde te zien , welke 

 mede gioen, doch op verre zoo fraaikleurig 

 niet is, als de bovenzijde. 



Even als de Europesche Pijlstaart J/ro- 

 pos , maakt ook deze Vlinder bij het aanra- 

 ken eenig geluid of gepiep. 



De luchtgaten zijn bij dezen Pijlstaart van 

 onderen bijzonder zigtbaar, vooral door dat 

 zij wit zijnde, zeer veel bij de groene kleur 

 afsteken. Ook is bijzonder aan dezen Vlin- 

 der in het oog vallende, hel haakje of do- 

 rentje, dat aan de ondervleugels zittende, 

 door een oogje dat in de bovenvleugels ge- 

 plaatst is, heensleekt. Dit haakje verbindt 

 bij al de Vlinders, waar het aanwezig is, de 

 vleugels met elkander, zoodat, als een Vlinder 

 de bovenvleugels uitslaat, de onderste volgen. 

 Deze bijzonderheid vordert eene voorziglige 

 behandeling in het opzetten; immers wanneer 

 men bij het opzetten van een Vlinder, de 

 bovenvleugels met eene naald of iets anders 

 wat voor uithaalt, dan gaat de onderste 

 vleugel mede vooruit, wordende dan door 

 dat haakje gelrokken, doch het gebeurt wel 

 dat dit dorenije breekt bij hel opzetten, 

 vooral door het in de borst knijpen van een 

 Vlinder, om daardoor het slaan met de vleu- 

 gels te beletten; hier door is dan het ver- 

 band der vleugels als verbroken , en men is 

 genoodzaakt lederen vleugel bijzonder uit te 

 spannen. Men zie verder wegens dit do- 

 rentje, het door den Wel- Edelen Hoogge- 

 leerden Heer J. xan ber Hoeven te Leiden 

 medegedeelde, in de natuurkundige bijdra- 

 gen, Deel II. 1827. bl. 273-284. 



Le temps de sa métamorphose étant venu, 

 elle entrait en terre, s'y construisant une 

 coque grande et spacieuse , très lisse intéri- 

 eurement. Ce fut là qu'elle se transforma 

 en Chrysalide ; celle-ci est grande et d'une 

 couleur brune foncée; elle se remuait vive- 

 ment chaque fois qu'on la touchait. 



Ce fut environ après un mois que le 

 Sphinx sortit de cette Chrysalide. Nous en 

 avons représenté un Mâle avec sa longue 

 trompe déroulée et voltigeant pour chercher 

 sa nourriture. Le dessous du Sphinx est aussi 

 verdâtre mais moins beau que le dessus. 

 Nous avons ajouté une figure de notre Sphinx 

 vu en dessous au haut de la Planche. 



Cette espèce fait entendre quelque bruit 

 aigu semblable au cri plaintif du Sphinx à 

 tête de mort de l'Europe. 



Les stigmates sont très visibles chez ce 

 Sphinx , leur couleur blanche étant très pro- 

 noncée sur le fonds verdâtre de l'abdomen. 

 De même le frein alaire se voit bien distinc- 

 tement chez notre espèce. Ce frein consiste 

 dans un crin ou poil corné, qui est attaché 

 à l'origine des ailes postérieures et qui passe 

 par ime partie courbée en crochet à la face 

 inférieure des ailes antérieures. Chez les 

 espèces où cette particularité existe, les ailes 

 antérieures en s'écarlant du corps entrai- 

 neut avec elles les ailes postérieures. Quand 

 on à brisé celle partie et dérangé celte dis- 

 position , il faut écarler les ailes postérieures 

 séparément, qui suivent au contraire les an- 

 térieures quand on les étend avec précau- 

 tion. Celle partie des Lépidoptères à été 

 décrite en détail par le Prof, van der Hoe- 

 ven à Leic/e , dans le journal hollandais in- 

 titulé Bijdragen tot de natuurkundige we- 

 lenschapjjen, II. 1827. p. 273-284. 



