HESPERIi OCTOMâCULâTA. 



(PIEBEJI URBICOliE.) 



P L A A T 58. 



Dier voor op Plaat 50 hebben wij de Af- 

 beelding gegeven van eene Vlindersoort , even 

 als ons tegenwoordig voorwerp onder het ge- 

 slacht der Dikkop-Vlinders [Plebeji Urbicolae) 

 behoorende, met tien lichte vlakjes op de bo- 

 ven-vleugelen , en daarom Decemmaculata 

 genoemd ; daarentegen heeft de Vlinder op de 

 hier bij behoorende Plaat 58 afgebeeld bestendig 

 slechts acht zulke vlakjes ; gevolgelijk noemen 

 vr'4 dezelve Octomaculata. 



Zoodra het Rupsje het Eitje verlaten heeft , 

 dat door den Vlinder op de bladen, die het jon- 

 ge diertje tot voedsel zullen verstrekken, gelegd 

 is , vervaardigt zich de jonggeboorne dadelijk 

 een Terbiijf , door een hoekje van een blaadje 

 af te knagen , toe te slaan en digt te spinnen , 

 zoo als dit op de Plaat aan het grootste onder- 

 ste blaadje voorgesteld is; zij verlaat dit celletje 

 om te vreten en keert dan weder daarin terug. 



Het voedsel bestaat in de bladen van een 

 boomgewas, dat rondachtige peulen heeft in de 

 gedaante van ooren ; de naam , dien men het in 

 Suriname geeft is ons onbekend, dan de La- 

 tijnsche is Pterocarpus indicus; onder aan 

 op de Plaat hebben wij een zoodanig zaadhuisje 

 afgebeeld. 



De Rups grooter wordende, spint zij een ge- 

 heel blad te zamen of wel twee op elkander, en 

 houdt daar tusschen haar woonplaats; zij leeft 



PLANCHE 58 



iious avons donné auparavant sur la Plan- 

 che 50 la figure d'im Papillon Ple'be'ien urbico- 

 le, que nous avons nommé Decemmaculata a 

 cause des dix taches blanchâtres sur les ailes 

 supérieures. L'espèce d'Hespérie qui fait le sujet 

 de notre Planche 58 n'en montre jamais plus de 

 huit ce qui nous l'a fait nommer Octomaculata. 



Aussitôt que la Chenille sort de l'oeuf qui "a 

 été déposé par le Papillon sur l'arbre qui la 

 doit nourrir , elle se met 'a construire une de- 

 meure en rongeant une pointe de la feuille, 

 qu'elle a soin de plier et de fermer avec de la 

 soie. Elle quitte cette retraite pour manger et 

 s'y rend ensuite après qu'elle est rassasie'e. 



L'arbre qui sert de nourriture 'a notre espèce 

 est le Pterocarpus indicus dont nous ignorons 

 le nom vulgaire: c'est une légumineuse dont 

 la gousse est orbiculaire et ressemble a une 

 oreille. Cette gousse se voit au bas de la Planche. 



Quand la Che'nille grandit, elle lie une feuille 

 entière ou même elle en joint deux ensemble 

 pour en faire sa demeure. Elle se tient commii- 



18* 



