èg DAG - VLINDERS -aan de EERSTE BENDE. Tab. IK 



5- 5- 



Uit het Popje, dat het ecrft veranderd was, kwam ook de eerfte Vlinder 

 den 3. Ju!y voor den Dag; de tweede verfcheen een paar Dagen daarna, 

 en de dtrd.i na Verloop van 9 of 10 Dagen; twee daarvan waren Wyfjes 

 en de eene een Mannetje. Ten aanzien van de Couleur hebben deze Vlin- 

 ders, in den eerften Opdag, weinig Bevalligheid, hun grootfle Cieraal 

 beftaat in de zwarte met een lichte geelachtige Rand omzoomde en in 't 

 Midden met een zuiver wit Stip voorziene ronde Vlakken , of Oogen , aan 

 de onderRe Zyde der Vlerken; zommige derzelven fchynen wel aan de 

 bovenlle Zyde' flaauwelyk door, maar fteeken niet af , doch hebben de 

 Vkrken aan dien Kant deze Byzonderheid, dat, warneer ze nog geheel 

 gaaf zyn, en de Vlinder weinig of niet gevlogen heeft, (want door 't lange 

 vliegen verminderen doorgaans de Couleuren der Vlinderen) op haare 

 donkere Couleur een aangenaame Weerfchyn fpecld , dien men ook, doch 

 veel ilaauwer , aan de onderfte Zyde der Vlerken gewaar word ; door de- 

 zen Schyn, of Glans, word het veroorzaakt, dat telkens, na de veran- 

 derde Situatie van 't Oog des Aanfchouwers en na de verfchillende Wer- 

 king van 't Licht, de Couleur zich ook eenigzins anders vertoond, en even 

 - daarom kan ze gevolglyk niet volmaakt nagebootll worden; ja wanneer 

 de Zon, de Ontdekfler van de Schoonheeden der Natuur, direft op de 

 Vlerken fchynd,ziet men op dezelven een onnavolgbaar Mengzel van de 

 fraaifte en verwonderlykfte Couleuren, welken, zo draa haar dit Licht 

 onttrokken word , verdwynen , en alsdan herfteld zich wederom de vorige 

 donkereCouleur,dieook niet altoos en by allen eveneens is, want de eene 

 valt wel vvat donkerder, en een ander wat lichter van Couleur, welke Ver- 

 fcheidenheid op de onderflezowel.alsbovenrteZyde der Vlerken plaatsheeft. 

 In den ruftenden Stand zetten deze Vlinders hunne Vlerken, zo als alle 



^'S- S' Dag- Vlinders doen, overend, gelyk zich hier twee by Fig. 5. en 8. vertoo- 

 nen. Hec Onderfcheid tuffchen de JVlannetjes en VVyfjes is op 'c Oog zo ge- 

 ring, dat men ze byna van elkander niet knn onderkennen, alleen maar be- 

 merkt men , dat de VVyfjes doorgaans wat dikker van j^chcerlyf, dan de Alan- 

 neijes, zyn, en dat dezen gemcenlylc kleiner vallen, dan de eerftgemelden. 



Fig. 6. By Fig. 6. lieb ik een vliegend Mannetje afgebeeld, wel is waar, dat dit, 

 ten Opzichte van de ronde Vlakjcs, die door de Vlerken fchynen, eeni.^zins 



Fig. 7. van 't vliegend Wyfje by Fig. 7. verfchild, maar men kan 'er niet altoos 

 ' Staatopmaken, vermits het flcchtseene Variatie is. Demeergemelde Vlakjes, 

 of Oogen, zynookniet doorgaans aan dencenen Vlinder zo groot en zo veel 

 in Getalle, als aan een anderen, doch meeftal hebben ze de Grootte, gelyk 

 ze zich by Fig. 5. vertoonen; maar ik bcwaare een Koe- Vinkje , welks Vlak- 

 ken in Vcrgelyking by degeenen ,zo als men ze genoegzaam doorgaans vind, 



Fig. Z. uitermaaten groot zyn, weshahen ik hetzelve hier by Fig 8- afgebeeld heb- 



be, tot nog toe is my geen diergelyk te Gezicht gekomen, nochtans kan het 



zeer wel zyn , dat 'er zulke in andere Cabinctten gevonden worden. Ik 



hcbbe hier niets anders meer te melden , dan dat de Koe- Vinkjes maar eens 



•in 't Jaar, volgens onze Ondervinding, voortteclen. 



