VAN D E 'E E R S T E B E N D E. Tab. I. ^, 



toos verfirooit en leiden een eenzaam Leven. Dit doen dan ook de Nom- 

 mer-Vlinder-Rupfen van den Beginne af, rot dat ze ophouden als Rup- 

 ftn te leven, zelfs geven ze 'er ook nog Blyken van ter Tyd, dat ze zich 

 gereed maken , om in Poppen te veranderen , gelyk wy in 't Vervolg 

 zuilen zien, thans moeten wy ze in haren Rupfen- Staat nog wat nader, 

 befchouwen. 



Omtrent den Groei dezer zo wel , als aller anderen Rupfen en der 

 meefte Infeften , ishetaanmerkelyk en iets byzonders , dat zy daarin van 

 alle andere Dieren onderfcheiden zyn ; want alle Deelen van andere Die- 

 ren groeijen door 't Voedzel, dat ze nuttigen, in tegendeel worden alleen 

 maar de inwendige Deelen der Rupfen gevoed en daardoor uitgezet, of 

 vergroot, maar de uitwendige, als het Hoofd en het Vel, groeijen niet, 

 derhalven, naar mate de Rups van binnen groeid, word haar buitenfte 

 Omllag te klein en moet eindelyk geheel wyken ; dit gefchied dan ook, 

 en wel meer dan eenmaal geduurende hare Leeftyd, hetwelk men FcrvcU 

 kn noemd , en dat op de volgende Wyze toe gaat : Eenigen Tyd voor de 

 Vervelling houd de Rups op met eeten en blyft een of twee Dagen ftil zit- 

 ten, met zommigen duurd het ook wel langer; middelerwyl zonderd zich 

 van binnen het nieuwe Vel van het oude af. Agter het Hoofd, of inden 

 Nek fweld de Rups op , vermits aldaar het oude Vel door het nieuwe 

 Hoofd llerker gefpannen en uitgezet word , aan de gladden, of zodanige 

 Rupfen , die geene Doornen hebben , nog gelieel ruig zyn , fchynu het 

 nieuwe Hoofd 'er duidelyk door. Het oude Hoofd fcheid zich hoe langer 

 hoe meer af; eindelyk fplyt het oude Vel in den Nek open en alsdan komt 

 het nieuwe Hoofd ten Voorfchyn , benevens de voorfte Ringen en Pooten 

 der Rups, die vervolgens door herhaalde Pogingen het oude Vel geheel 

 na agteren afftrookt en in een nieuw Kleed verfchynd, hetwelk, wat on- 

 ze tegenwoordige Rups betreft , van 't oude in Couleur en Aanzien niet 

 verfchild , alleen maar is het Hoofd nu ongelyk groter, ook zyn de Door- 

 nen en Haartjes veel langer dan de vorigen , welke uitwendige Deelen 

 ook dezelfde Grootte houden , zolange, tot dat de volgende Vervelling 

 gefchied , fchoon de Rups zelfs intusfchen groeid of groter word. Merk- 

 waardig is het, dat de nieuwe Doornen en Haartjes in de ouden, als in- 

 Kokertjes, of Scheeden befloten zyn en onder 't Vervellen daaruit gehaald' 

 worden, dus blykt het, dat deze Deeltjes hol zyn, hetgeen dan inzon-p 

 derheid ten Opzichte der ongemeen fyne Haartjes , die men naauwelyks- 

 met het Oog bereiken kan , wonderbaar en onbegrypelyk is. Wie er- 

 kend in dezen niet de Hand van eenen almagtigen Schepper ? Wac 

 Mensch is in ftaat , zulke onbefchryflyk tedere Buisjes na te bootzen ? 

 Immers alle menfchelyke Konfl, Schranderheid en Vermogen moet voor 

 diergelyke Konflwerken des Allerhoogflen fwigten en befchaamt flaan ! ■ 



5. 6. 

 Onze Rups verveld zynde en daarna nog een Wyle geruft hebbende gaat 



we- 



