vandeEERSTE bende. Tab. I. '3 



erkennende dies te opmerkzaamer de Wonderen van Zyn eeuwig Alver^ 

 mogen mogten befchouwen en Hem in Zyne Werken verheerlyken. Is 

 die het Oogmerk des Scheppers, zo is het onze Pligt, dat wy daaraan voh 

 doen, te meer, om dat wy 'er zelfs Belang by hebben, nademaal waar- 

 lyk God nooit iets anders van ons eifcht, dan 't geen tot ons eigen Beflr 

 verftrekt; Want zoude 'er wel geen Zegen voor ons opgefloten zyn in de 

 Overweging der Werken Gods? Zoude ons Vertrouwen op onzen God 

 niet merkelyk moeten verflerkt en ontvonkt worden , wanneer' wy zien , 

 dat ook het geringfte Schepze! waardig geacht word , een Voorwerp der 

 Goddelyken Voorzorge, Goedheid en Wysheid te zyn? Konnen wy daar- 

 uit niet dit overtuigend Gevolg trekken : dat de Goedertierenheid en 

 Voorzorge Gods over ons oneindig krachtdadiger moet zyn , nadien wy 

 oneindig meer Aandeel, dan de reedenloofe Greatuuren, aan zyne Ontfer- 

 ming hebben ? Moet dan eindelyk ook deze Overtuiging ons niet ten 

 hoogden verplichten, den eeuwig menschlievenden God mee de levendig- 

 fle Dankbaarheid en Wederliefde te verheerlyken , dat is te zeggen : on- 

 berispelyk en welbehaagelyk voor zyn Aangezicht te wandelen ? En wac 

 hebben wy alsdan anders van zodanigen Wandel te wachten, dan tydelylc 

 en eeuwig Voordeel , volgens de Beloften der eeuwigen Waarheid ? Be- 

 lang genoeg, en overwaardig genoeg, om 'er na te trachten! Volgd nus 

 zo groot een Zeegen , laat ik het gering maken , volgd maar eenig zede- 

 lyk Nut uit het aandachtig Overwegen en Onderzoeken der Wonderen 

 Gods^, thans niets te gedenken van het onfchuldig Vermaak, dat onmid- 

 delyk daarmeede gepaart gaat, nog van de daaruit voortkomende meer- 

 dere Kennis in de Natuurkunde , nog van meer andere Nuttigheeden ; 

 zo is het immers te beklagen , dat men door Achteloosheid in dezen zya 

 eigen Befl verwaarloosd en dus het Oogmerk Gods verydeld. Ja wat meer 

 is, dat men alzulke Wonderen der eindelozen Wysheid en Almagt, die 

 niet minder, zo niet meer, in de geringfte en kleinfte, dan in de grootfte 

 Voorwerpen der Natuur uitmunten , niet alleen zonder Opmerkzaamheid , 

 maar wel veeltyds met Verachting voorby gaande zelfs den groten Schep- 

 per in het Scliepzel beleedigd. Waarlyk een Blyk van flechte Eerbiedig- 

 heid tegen God, een Gedrag, den Stervelingen zo onbetamelyk, als on- 

 mogelyk om te verantwoorden ! Ik laat het ter verdere Overdenking aan- 

 een ieder over , en keere nu, na een weinig uitgeweid te hebben, weder 

 tot onze tweede Figuur , daar wy boven op het vergroote Ei een ronde f?^. j; 

 fwarte Vlak zien, die veroorzaakt word door het Hoofd der Rups, dat 

 aldaar geplaatft is en fwart zynde door den Dop heen fchynd; hier opend 

 de Rups ook het Ei, wanneer hare Tyd gekomen is, om doortebreeken 

 en geboren te worden. Dit gefchied , volgens myne Ondervinding , op 

 den agtften Dag, na dat het Ei gelegd is geworden. Het jonge Rupsje- 

 geboren zynde bevind zich dan op een Brande ■ Netelblad , zyne eigent- 

 ]yke en eenigfte Kofl:, en is alzo voorts van Voedzel en Verblyfplaats 

 voorzien, als waarvoor zyne Moeder in 't plaauen van 't Ei gezorgd heeft j. 



A 3, hec- 



