4 D A G - V L I N D E R S 



I. De Kentcchncn der Dag-Vlimleren en hunner Rup/cn en Poppen in 't al- 



gemeen, of van beide dcrzelver Benden, 



vervolgens in 'c byzondere: 



II. De Kenteckenen der Rupfen , Poppen en Funderen van de eerjle Bende 



der Dag- Vlinderen. 



i) Ieder Rups, waaruit een Dag- Vlinder voortkomt, beftaat uit 12 Rin- 

 gen, den Hals en Staart mede daaronder, maar het Hoofd daarbuiten 

 gereekendjookzyn deze Rupfen nooit van minder, nog van meer, dan 

 16 Footen voorzien. Het eerfle hiebben ze met allen, doch het laaclte 

 alleen met de meeüe Nacht- Vlinder Rupfen gemeen. 



2) AllePvupfen der Dag- Vlinderen gaan nooit in de Aarde, maar houden 

 zich altoos boven dezelve op, derhalven veranderen ze ook nooit on- 

 der , maar altoos boven de Aarde in Poppen. Dit doen ook veele , 

 doch niet alle Rupfen der Nacht-Vlinderen. 



-3) De Rupfen der Dag- Vlinderen fpinnen zich niet in, wanneer ze ver- 

 anderen zullen, derhalven vind men ook haare Poppen in de opene 

 Lucht geheel vry en met geen Webbe of Spinzel bedekt. 



4) Doch altoos is het Achterend dezer Poppen door middel van eenige 

 Draaden ergens aan vaft gehecht. 



5) Alle Dag- Vlinders zyn van zulke Horens, of Sprieten, voorzien, 

 welken aan 't uiterfte End een Knobbeltje hebben , of ook wel als Knots* 

 jes van Gedaante zyn. 



6) Ze zetten altoos, als ze ruften, of flil zitten, de Vlerken overend, 

 of houden ze, gelyk men het noemen kan , geflooten. 



7") De Dag- Vlinders paaren nooit anders, dan in de Vryheid, in tegen- 

 deel opgeflooten, fchoon anderzins ruimen luchtig genoeg geplaatst 

 zynde, weigeren ze het volftrekt ; ja indien een Dag- Vlinder- Wyf je 

 reeds in de Vryheid gepaard, maar nog geene Eieren gelegd heeft, 

 en daarna gevangen word, zal het zich geenszins van zyne Eieren onc- 

 laflen, maar dezelven liever by zich houden en fierven. 



8) Eindelyk is ook de Zucht naar 't Licht de kennelykfte Eigenfchap al- 

 ler Dag -Vlinderen , als waarvan zy hunnen Naam dragen. Ze zyn al- 

 leen maar over Dag in Ee weeging en 's Nachts in Rufte, zodanig ,dat 

 men ze alsdan ook met de Vingeren kan vangen , en dat ze aangeraakt 

 wordende niet weg vliegen , maar als met een diepen Slaap bevangen 

 zyn. Zy beminnen het Licht zo zeer, dat ze zelfs over Dag zich wei- 

 nig laaten zien , als de Zon niet fchynd ; doch deze met haar verkwik- 

 kend Licht het Aardryk begroetende, geven die Vogeltjes daarover 

 als 't waare hunne Bleidfchap door hunne tierige Vlugt te kennen, 

 vertoonende tefFens aan den Menfch hunne Schoonheeden , als zon- 

 nenklaare Bewyfen der Almagt en Wysheid des Scheppers. Hierop 

 toepaffelyk word by zekeren Poëet een Dag • Vlinder dus zingende in- 

 gevoerd; 



