vayi de EERSTE BENDE. Tab. VIL 35 



redigheid zeer lange z^varte Doorntjes veranderd , dog de witte Stipjes 

 vertoonen zich nog niet. Na de Vierde Vervelling verfchynen ze we- 

 derom in dezelfde zwarte Couleur , zynde thans met zeer veele kleine en 

 hagel witte Stipjes, gelyk ook de Doornen met aller fynfte, doch nu 

 zichtbaare lïairtjes rondom bezet. By ieder Vervelling, zo draa ze het 

 Vel afgeflrookt hebben, zyn de Hoofdjes geel en de Doorntjes wit, doch 

 die duurd niet lang, en beiden worden ten eerften kool zwart. Deze 

 Riipfen groeijen fchielyk, ook naar Evenredigheid meer in Lengte, dan 

 Diicte , en naar maate eene aanftaande Vervelling naderd , begint de 

 zwarte Couleur naar het donker bruine te trekken , tot dat de Vervelling 

 over is , als wanneer ze wederom ongemeen zwart zyn. De geheele 

 Groey duurd omtrent 4 Weeleen, en by warm en voordeelig V/eder, 

 niet wel zo lange. Volwasfen zynde hebben ze de Grootte en vertoonen 

 zich , gelyk men hier eene by F\g. 4. ziet afgebeeld. Voor het overige Fig. 4. 

 is de Huishouding der Paauwoog-Rupfen genoegzaam in allen deele de- 

 zelfde, als die der kleine Aurelia's, welke iJc in de Tweede Verhande- 

 ling over de Dag- Vlinders van de Eerde Bende befchreeven, ook aldaar 

 en in de Befchryving des Nommer- Vlinders, of in de Eerfte Verhand. 

 der gemelde Vlinderen , uitvoerig verhaald hebbe, hoe zich dezelven er- 

 gens aanhangen , als ze in Popjes zullen veranderen , op dezelfde Manier 

 doen dit ook de Paauwoog-Rupfen. 



Dezen nu Popjes geworden zynde , vertoonen zich allen eveneens van 

 Gedaante, maar niet van Couleur, de meeflen echter zo, als de twee, 

 die hier by Fig. 5. aan het Blad hangende zyn afgebeeld. Na dat ze dan Fig. j. 

 omtrent 3 Weeken gehangen hebben, komen de ongemeen fraaye Vlin- 

 ders daaruit voor den Dag, welker Vlerken op de bovenfle Zyde met 

 verwcnderlyk fchoone Couleuren pronken, gelyk zich hier zodanig een 

 vliegende Vlinder by Fig. 6. vertoond. Doch als ze ruften, en das yFig.e. 

 volgens de Manier der Dag- Vlinderen van deze Bende, de Vlerken over- 

 end zetten, zo als de Afbeelding van een ruftenden Paauwoog- Vlinder 

 by Fig. 7. aanwyft, ziet men aan de onderfte Zyde der Vlerken net het fig, -^^ 

 'legendeel van het bevallige en fchoone , als zynde aldaar geheel en al 

 zwart , of donker zwart bruin , en met nog zwartere Vlakken en Vlam- 

 metjes geteekend. Het Onderfcheid tusfchcn de Mannetjes en Wyfjes 

 beftaat alleen in de Hoedanigheid van 't Achterlyf , dat aan de Wyijes 

 merkelyk dikker is, dan aan de Mannetjes, 



§. ^. 



Ik hebbe in den Beginne gemeld , dat my meei- dan Duizend van deze 

 Paauwoog-Rupfen waren toegezonden, doch dezelven niet nodig hebben- 

 de had ik 'er my wel van kunnen ontdoen , Vermaaks halven echter fok- 

 te ik ze op, tot dat ze in Vlinders veranderd waren, welken ik voor 't 

 grootfte Gedeelte de Vryheid fchonk. Ondertusfchen gaf die Fokkery 

 Aanleiding toe hec volgende onverwachte Experiment: Bc had deze ont- 



H 2 zache- 



