9 



^ 



van 't Eerfte Gezin der EERSTE BENDE. Tab. I. ^ 



ef de Mond der Rups, kan met het bloote Oog, doch deszelfs Bewee- 

 ging niet anders, dan door 't Vergrootglas, gezien worden.^ De fwarte 

 Kring in de gemelde Figuur betekend den Omtrek van 't Ei , ik hebbe 

 denzelven een weinig van 't Rupsje afgezonderd , om het Diertje te dui- 

 delyker te konnen onderfeheiden , maar eigentlyk is 'er geen de minfte 

 Spatie tuflchen hetzelve en den Dop van 't Ei , het Rupsje legt_ dicht 

 aan denzelven gedrongen en in malkander gerold , met het Horentje on- 

 derwaards gekeerd , hetwelk , harder zyndeen minder doorfchynende,dan 

 het Rupsje zelfs, dies te kennelyker is. 



De jonge Rups ter Wereld komende is overal witachtig of bleekgeel 

 van Couleur, en van Gedaante en Grootte, gelyk ze zich by Fig.^. ver- Fig. 3. 

 roond. Vergelykt men nu het Diertje van die Grootte by het Ei, zo is 

 het onbegrypelyk, hoe het 'er in heeft konnen beflooten zyn, men kan 

 daaruit opmaaken, dat hetzelve in 't Ei ongemeen in malkander gedron- 

 gen moet leggen en zelfs in de Geboorte merkelyk groeijen. Het Hoofd 

 van 't Rupsje als nog rond zynde, is ten aanzien van den Refl zeer 

 groot, en het Horentje ins^elyks zeer lang, doch na Verloop van Tyd 

 verminderen ze beiden in Evenredigheid ; ook veranderd de witachtige 

 Couleur der Rups wel haafl: in fbhoonder Groen, en de witte doch nader- 

 hand geele Stippels, waarmede de geheele Rups vervolgens als bezaaid 

 is, benevens de zeven fchuine Streepen ter wederzydevan 'tLyf, komen 

 allengs te Voorfchyn. Het eerfte, wat de Rups na haare Geboorte nut- 

 tigd , is de ledige Dop van haar Ei , dien ze geheel , of voor het meer- 

 der Gedeelte, opeet; vervolgens wandeld zeeën Wyle her en derwaards 

 op het Blad , en befchouwd , als het ware , met Verwondering de 

 Bevalligheid van het groene Tapyt, dat onder hare Voeten gefpreid is, 

 eindelyk verkieft ze op hetzelve een zekere Ruftplaats, daar ze zo lange 

 ftil blyft zitten, tot dat ze , door Honger aangenoopt, dezelve verlaat 

 en zich naar den Kant of Boord van 't Blad begeefd en aldaar begint te 

 eeten; doch vermits haar Lichaam nog maar zeer klein vanBeflek is, zo 

 is het ook maar een gering Brokje, dat ze voor deze Keer uit den Rand 

 van 't Blad eet; zich verzadigd hebbende, keerd ze wederom naar de vo- 

 rige Ruftplaats, en word ze andermaal van Honger overvallen, gaat ze 

 riet na een andere, maar wel na de eerde Eetplaats toe en doed den klei- 

 nen daar begonnen Inham nu merklyk grooter worden. Deze Manier van 

 te ruften en ter Maaltyd te gaan telkens herhalende maakt ze gemeenlyk 

 allengs een lange en bogtige Sleuf in 't Blad , 't geen ook de Paauwoog- 

 Pyljtaart- Rups doed, welke met onze tegenwoordige Rups grote Over- 

 eenkomft heeft, en in eene der volgende Verhandelingen zal befchreeyen 

 en afgebeeld worden. Men vind derhalven op de Boomen , daar zich 

 diergelyken Rupfen onthouden, veele Bladen met zodanige Sleuven van 

 allerhande Gedaantens, ik hebbe 'er een by Fig. 4. afgebeeld. Wan- Fig. 4. 

 neer echter de gemelde Rupfen eenige maaien verveld en dus. mer- 



(A 3) ke- 



