6 NACHT-V LINDERS 



kelyk grooter geworden zyn , onderhouden ze deze Gewoonte niet meer, 

 en bepalen zich verder aan geene byzondere Manier in 'teeten der Bladen. 



§• 3- 

 Onze jonge Rups vyf, of zes Dagen oud geworden zynde komt de 

 Tyd , dat ze voor de eerfte Maal vervellen moet , ze maakc zich gereed , 

 om deze gevaarlyke en nochtans noodzakelyke Vernieuwing te onder- 

 gaan, ten dien Einde zet ze zich op den een of anderen Plek van 't Blad 

 neder en houd ten eenemaal op met eetenj eenen Dag, of langer, dus ge- 

 noegzaam zonder de minfte Beweeging doorgebragt hebbende zwelt ze 

 achter 't Hoofd hoe langer hoe meer op , hetwelk veroorzaakt word door 

 'c nieuwe Hoofd , dat, nu ongelyk grooter, dan 't oude Hoofd, daar 

 ter plaatfe voor den Dag moet komen , en ook reeds door 't Vel henen 

 fchynd , terwyl het oude Hoofd zich allengs van den Romp , gelyk ook 

 van binnen het geheele oude Vel van het nieuwe zich afzonderd , welke 

 Scheiding zekerlyk niet zonder Pyn gefchied , 't geen men daaruit afnee- 

 men kan, dat de Rups in dien Staat verfcheide Stuipachtige Beweegin- 

 gen maakt; men kan derhalven met Reden de Vervelling der Infedbenals 

 eene Ziekte aanmerken , die voor deze Diertjes niet altoos zonder Gevaar 

 is , gemerkt meenig een het Leven 'er by infchiet. Alles eindelyk in Or- 

 de zynde tot de Vervelling, fplyt het oude Vel onzer Rups in den Nek, 

 of voorften Ring , open , en het oude Hoofd , als een ledige Dop , valt 

 af, waarop onmiddelyk het nieuwe Hoofd te Voorfchyn komt , flraks 

 volgen de voorfle Ringen met hunne Pooten , en de Rups verder door 

 herhaalde Pogingen het oude Vel naar achteren afftrookende , werkt 'er 

 zich eindelyk geheel uit. Het nieuwe Gewaad, waarin ze thans verfchynd , 

 is genoegzaam van dezelfde groene Couleur , als het oude , maar de fchui- 

 ne witte of geele Streepen en Stippen zyn nu ongelyk kennelyker; het 

 Hoofd, voorheen rond geweeft zynde, heeft thans eene driekantige Ge- 

 daante en verfchild merkelyk in Grootte by 't vorige, insgelyks is ook het 

 Horentje nu ongelyk langer en dikker, dan van te voren , welke beide 

 Deelen na 't Vervellen niet grooter worden , maar van daar tot de vol- 

 gende Vervelling dezelfde Grootte houden, en alleen by ieder Vervelling 

 eene nieuwe Vergrooting krygen , doch de Rups zelfs groeid intuflchen 

 en neemt door 't nuttigen van Voedzel merkelyk in Grootte aan. Onze 

 Rups dan het Gevaar der Vervelling doorgeftaan hebbende zit nog een 

 Wyle, als het ware, tehygen, waaruit men afnemen kan, dat ze zich 

 onder 't Vervellen fterk vermoeid heeft , doch uit deze Ongefteldheid nu 

 wederom bekomen zynde gebruikt ze , alvorens ze hare gewoone Koft 

 nuttigd , iets Lekkers tot meerder Verflerking , en dit is haar afgeftrookt 

 Vel, datzefchoon opeet, 'tgeen zeook na ieder Vervelling doed. Meer 

 andere , doch niet alle Zoorten van gladde Rupfen , eeten insgelyks haar 

 Vel op, maaralle ruige, of haairige, en Doren-Rupfen , doen het niet. 

 Wat de eigentlyke Oorzaak zyn mag , waarom deze Diertjes hun Vel op- 

 eeten, zal ik zeer gaarne aan anderen ter Beredeneering overlaaten, on- 

 der- 



