•oan *> Eerfte Gezin <f<fr E E R S T E B E N D E. Tab. I. 7 



dertuflchen fchynd het my toe , dat mogelyk in 't afgeftrookt Vel meer 

 Voedzel, dan in de Bladen, is , en dat derhalven het Nuttigen van 't zel- 

 ve aan de Rups , die onder 't Vervellen zeer vermoeid en machteloos 

 werd, eenige byzondere Verflerking toebrengt. Het is geen vaft Ge- 

 volg , dat deze Rupfen in 't eene Jaar zo veel maal vervellen , als in 't an- 

 dere, doch minder dan drie, en meer dan viermaal vervellen ze niet, 

 volgens myne Ondervinding. In 't Jaar 1754. hebbe ik voor 't eerftdeze 

 Zoort van Rupfen gehad , en toen vervelden ze maar drie maal , doch in 

 't volgende Jaar vier raaal;^ Naderhand hebbe ik waargenomen, dat van 

 twee dezer Rupfen, welken op een endenzelfden Dag en in een zelfde 

 Uur uit de Eieren kwamen , de eene maar 3 , en de andere 4 maal ver- 

 velde, waarna ze beiden in de Aarde gingen, om van Levens -Staat te 

 veranderen, doch de laatfte, of 4 maal vervelde, bleef 11 Dagen langer 

 boven de Aarde, dan de eerfle, en was nochtans niet zo groot geworden , 

 als deze. Over 't algemeen genomen bereiken de Rupfen van deze Zoort 

 den Ouderdom van omtrent 4 Weeken. In de 5^? Figuur zien wy onze Fig. j. 

 Pylftaart Rups volwaflên en als kruipende in hare volle Lengte ; ik hebbe 

 dezelve met alle vereischte Naauwkeurigheid en Vlyt afgebeeld , weshal- 

 ven het overtollig zoude zyn, van hare Gedaante, Tekening , Couleur 

 enz. eenig Gewag verder te maken , alleen maar diene ik hier te melden , 

 dat deze eene der grootften is , die ik ooit gehad hebbe , men vind ze wel , 

 welken, fchoon vohvafTen, ongelyk kleiner vallen, gevolglyk is ook on- 

 der de daaruit voortkomende Vlinderen ten aanzien van hunne Grootte 

 een merkelyk Onderfcheid. Zommige dezer Rupfen zyn met donker roode 

 Vlakken versierd , zodanig eene hebbe ik by Fig. 6. afgebeeld , gelyk ze fitr, 5, 

 zich kort na de laatfte Vervelling, en dus noch niet volwaffen, vertoonde. 

 Diergelyke Bontigheid maakt echter geene Verandering in de Tekening 

 des Vlinders, die 'er uit voortkomt, want allen zyn ze even eens getee- 

 kend, doch zeer verfchillende in Couleur. 



5- 4. 



De Tyd voorhanden zynde, dat ons Infeft zyne eerfte Gedaante Wis-" 

 feling moet ondergaan , zegd het zyn Voedzel vaarwel , begeefd zich 

 van de Bladen naar beneeden op de Aarde, verlieft zyne fchoone groene 

 Couleur en word overal van buiten vogtig, of, als het ware, met een 

 koud Zweet bedekt, dat mogelyk uit de Benaauwdheid ontftaat, waar- 

 mede het Dier thans fchynd bevangen te zyn ; vervolgens vroed het ta- 

 melyk diep in de Aarde , en maakt aldaar een onderaardsch Hol y 

 zo vaft en effen van Wanden, Vloer en Verwulfzel, dat het zeer wel 

 naar eenen Grafkelder gelykt , doch de Aarde moet hiertoe ook be- 

 kwaam, dat is: niet te droog, noch te vochtig zyn; in de Vryheid vind 

 het Dier de Aarde genoegzaam altoos van die Gefteldheid , maar opge- 

 flooten zynde moet men het daarvan voorzien en wel in zodanige Hoe- 

 veelheid , dat het 'er eenige Duimen diep in kan kruipen , ten dien einde 

 bediend men zicti beft; van een tamelyk groot Zuiker>Glas, ter Helfte 



to& 



