ia N A C H T-V L I N D E R S. 



Onflerffelykheid in 't volle Genot van eindelooze hemelfche Vrengde. 

 Geen Geloofs- Artikel word door het Ongeloof en de ontaarde Rede zo he- 

 vig benreeden,als dat van onze Verryzenisfe ten Leven. Dit is altoos een 

 Steen des Aanftoots geweeft, en blyft het nog helaas! en wel niet alleen 

 voor Ongelovige, maar ook voor degeenen, die in 't Geloof wankelen 

 en zwak zyn. 'T is onmogelyk, dus luiilerd hun die Rede in 't Oor, 'e is 

 eene onmogelyke Zaak, dat de Dooden zouden opftaan en een ander Le- 

 ven deelachtig worden , na datze eens en voor altoos uit het natuurlyk 

 Leven weg gerukt zyn. iVlaar waarom is 't dan niet onmogelyk, dat een 

 redenloos Schepzel eerfl een verachtelyke Worm geweeft zynde en daarna 

 een zekere Zoort van Sterven te hebben ondergaan, ten laatften door den 

 Wil desgeenen, die het gemaakt heeft, wederom als opgewekt en in een 

 nieuw Leven , in een Leven van Vreugde en Blydfchap herfteld word ? 

 Waarom zoude dan niet ook die zelfde almagtige en eeuwige Kracht haar 

 edelfte Werk, het redelyk Schepzel, den ISÏenfch meene ik, na hem 

 vooraf het VerderfFelyke te hebben doen afleggen, wederom met Onver- 

 derffelykheid konnen en willen overkleeden en in een volmaakter, ja in 

 den allervolmaaktften Staat van Gelukzaligheid herftellen, teneinde God 

 alüdan eerfl recht aan hem het Oogmerk der Schepping mogt bereiken, 

 dat is: om zich aan den Menfch op de volkomenfle Wyze en onbepaalde- 

 lyk te konnen openbaarcn , ter eeuwiger Verheerlyking zyner Majefleit. 

 Want hoe gering, hoeonvolmaakt is toch onze Kennis van Gode,hoe ge- 

 brekkelyk verheerlyken wy Hem gedureade ons Verblyf in dezen aard- 

 fchen Tabernakel! Zoude dan met deszelfs Verbreking alles uit zyn.? zou- 

 de God daarom verflandige Wezens gefchapen hebben, dat Hy van hun 

 Hechts voor een korten Tyd, ja nog maar zeer flaanwelyk en onvolmaakt 

 wilde erkend zyn , en dat zy de Wonderen zyner Magt hier maar als in "'t 

 voorbygaan zouden zien, doch van het volle Aanfchouwenderzeiven voor 

 eeuwig verftoken blyven? Kan de gezonde Rede dit wel eene Goddelyke 

 Voleinding zyner edelfte Schepzelen noemen ? Kan zy het met de Vol- 

 maaktheden Gods overeenbrengen , dat Hy dus den JVIenfch , het JNIee- 

 flerftuk zyner Handen, om zo te fpreeken, als onafgedaan en niet ter 

 Volmaaktheid gebragc, wederom voor eeuwig zoude vernietigen ? Waar- 

 lyk Neen! Een braaf Meeüer laat het befte zyner Konflftukken niei on- 

 voltooid leggen , en zo dit al onder de Stervelingen plaatshad, verre zy 

 het echter, zulks van Gode, den allervolmaaktften VVerkmeefl:er,te den- 

 ken. De Loochening dan van de Opftanding der Dooden tot een der- 

 den, of laatften Staat is derhalven niet eens befcaanbaar met de gezon- 

 de Rede; nochtans vervallen veele, 't is beklaaglyk! tot dit gevaarlyk 

 Uiterfce, deels moetwillig, deels door Aanvechting, doch allermeeft door 

 't JN'lisbruik der Rede, dat isr door aan derzelver laatdunkende Uitfpraak 

 het Oor te leenen omtrent zodanige Goddelyke Waarheederï, die buiten 

 het Bereik van haar bepaald Begrip zyn , in plaats van haar te doen bukken 

 onder de Gehoorzaamheid des Geloofs. Doch vermits het Geloven zonder 

 zien genoegzaam de zwaarfte Les voor den Menfch is; zo fchynd het ray 

 toe, dat even daarom de goedertierene God, zich naar het Zwak der 

 Menfchen voegende, ook in de Natuur zulke Verfchjnzels ten Toon ïteld, 



wel- 



