•van 't Eerfte Gezin der EERSTE BENDE. Tab, II. 13 



\(felken , als zichtbaare Voor- of Zinnebeelden van onze toekomende Ver- 

 ryzenisfe ten Leven, ons tot Geloof en Hope zouden konnen aanmoedigen. 

 Onder dezelven is, myns Bedunkens, geenszins het geringfte, zo niet het 

 nierk\va,ardigfle , de voorheen gemelde Gedaamewlsfeling der Infedlen. Zo 

 dan door het aandachtig overwegen van dit wonderbaar- en onbegrypelyk 

 Verfchynzel in de Natuur ons zwak Geloof verfterkt kan worden; waarlyk 

 dan mag men dit Gevolg wel te recht een algemeen Nut noemen , daar ik 

 in den Beginne van fprak, dat de Schepper ten onzen Befte, met het 

 voortbrengen der Infeften, waarfchynlyk bedoeld heeft, en waarby alle 

 andere Nuctigheeden dezer Diertjes niet zouden konnen halen. Zegt niet: 

 't is ongerymd, dat men zulke geringe Schepzels tot een Argument in een 

 allergewigtigft Geloofs-Anikel wilde nemen. Een levendig en wel zeer 

 fraai Schepzel , gelyk de meefte Infeften zyn , is immers, denkeik, niet 

 geringer te achten , dan een Tarwen-graan , en nochtans bediende zich 

 onze Zaligmaker zelfs van het laatfte tot eene Gelykenisfe in 't Verhande- 

 len der voorheen gemelde dierbaare Waarheid ; *ja het is niet onwaar- 

 Ichynlyk, dat Hy misfchien daarby ook het Voorbeeld der Infeéten zoude 

 aangehaald hebben , indien de Menfchen toenmaals van derzelver Gedaan- 

 tewisfeling genoegzaame Kennis gehad haddenw En in der Daad, het zyti 

 niet altoos grootfche en prachtige Voorwerpen, die ons konnen ftichten ,. 

 maar in de minft fchynende legt veeltyds voor een nadenkend Gemoed de 

 meefte Zegen. 



Het Infeft, dat voor tegenwoordig het Onderwerp dezer Verhandelingzya 

 zal, kan ons mede tot zulk een leerzaam Zinnebeeld en toe Staving myner 

 Gezegdens vcrftrekken ; het leeft , het üerften fta^t in Heerlykheid weder op. 

 Doch eer ik hetzelve verder befchryvejmoetik hiernog eenig Gewag maken 

 van myne voorafgaande en tegens Verwachting wat lang gewordcne Uitwei- 

 ding. Zommige myner geëerde Lezeren hebben hun Genoegen over de Be* 

 fpiegelingen ,.tiie ik in eenige myner vorige Verhandelingen heb laten invloe- 

 yen, te kennen gegeven, en zouden gaarne zien, dat ik telkens op dezelfde 

 Wanier myne Vcrtoogen mogt uitvoeren, waartoe zich echter de Gelegen- 

 heid niet altoos even gunRig aanbied; anderen in tegendeel wilden liever, 

 dat ik, kortheids halven, enkel en alleen de Hiftorie der Infcften moge. 

 voordragen, zonder daarby in 't Zedekundige uitteweiden. Ziet daar, het 

 algemeen Lot der Schry veren ! Om nu beiden te behagen . deele ik thans de 

 opgemelde Uitweiding dengenen, die 'er Smaak in vinden, zeer gewillig 

 mede, doch ik hebbe ze van de Verhandeling over 'c Infeft afgezonderd » 

 ten einde het eene zonder het andere gcvoeglyk zoude konnen gelezen wor- 

 den. Indien dan de meergemelde Uitweiding zommigen Lezeren mogt ver- 

 veelen , ze konnen dezelve naar hun Believen overflaan en van den volgea- 

 den Paragraaph de tegenwoordige Verhandeling beginnen te leezen. 



§. 2. 



Men heeft verfcheide Dag- en Nacht- Vlinders, welken met Vlakken ver» 

 cierd zyn , die vry wel naar de Vlakken of zogenaamde Oogen in de Staart- 

 Vedcren der Paauwen gelyken , zodanige Vlinders worden by den Liefhebbert a 

 Paauwoogen genoemd. Onze tegenwoordige Vlinder heeft ook op de boven- 

 üe Zyde der Onder- Vlerken diergelyke Vlakken of Oogen; en vermits hy 

 onder de Pylftaarten behoord , zo draagd hy doorgaans den Naam van Fauwoog- 

 PylJtaart-y'Under. De geheele Huishouding van dit Infedl komt genoegzaam 



CC 2; ju 



* Johann. 12. vs. 24- De hoogverlkhte Leeraar der Heidenen herhaald deze Gehke- 

 nisfe in zyn' eerflea Zendbrief aan de Corinthiers in 't 15de Cap. vs. 35. 36. 37. 



