van 't Eerlle Gezin der Eerste Bende. Tab. ITI. xj 



^eti het zoude zekerlyk nog langer geleefd hebben , had ik hetzelve niet nog 

 eens in de Lengte doorgekloofd , waarna de Bcvveeging ophield ; waar- 

 fchynlyk was door deze laatfte Sneede het Hart getrcjffen , dat zich in 't 

 Borflftuk bevind. In het Hoofd waren den volgenden Dag , na dat het 

 reeds langer dan een Etmaal was afgefneden geweeft , Tekens van Leven, 

 ■vermits zich toen de Sprieten nog bewogen , doch tegens den Avond fcheen 

 'hen geheel dood te zyn. Dit alles gebeurde nu met eenen Vlinder , die te 

 vooren reeds zeer machteloos was , hoe levendig zouden dan wel de ver- 

 minkte Deelen geweefl zyn , wanneer de Vlinder zyne volle Krachten nog 

 had gehad ? Men kan daaruit afneemen , dat de Motus animales , of dier- 

 lyke Beweegingen in die kleine Dieren veel fterker , ten minften langduriger 

 zyn , dan in de grootfie Dieren, en zelfs in den iVlenfch. Ik opende ver- 

 volgens het Lyf van dezen Vlinder, en vond in hetzelve nog een groot 

 Ijctal , en naar Gifling wel by de 300 Eieren , allen groen , zommigen 

 ook reeds volwaflèn , doch van de overigen waren de meeften nog zo 

 klein als Gierft ; van de volwaflene nam ik een Douzyn uit het Lyf , en 

 zuiverde ze in fchoon Water van de Slymerigheid , daar ze mede omgeven 

 waren , en deed ze in eene Doos , om te zien, of 'er ook Rupsjes uit zou- 

 den komen , maar ze verdroogden het eene na het andere. Doch uit de 

 Eieren , die het Wyfje had gelegt , kwamen de Rupsjes den 9 July , en 

 'volgende Dagen , te voorfchyn ; deze Eieren werden vooraf geelachtig en 

 doorfchynende , en van binnen vertoonde zich een groene Vlak , die ech- 

 ter kort voor 't Uitkomen der Rupsjes verdween , toen waren de Eieren 

 zo glanz'g als Pareltjes, en men kon met een Vergrootglas de Rupsjes 'er 

 duidelyk in zien leggen ; hunne Situatie in 't Ei is niet doorgaans even- 

 eens, zommige leggen zo, dat het Horentje naar boven, anderen, dat het 

 onderwaards gekeerd is ; wederom by anderen legt hec op zyde. By Fig. 2. Fig, 2. 

 (hebbe ik een Paar dier Situaties in 't groot afgebeeld. 



5- 3. 



De Rupsjes ter Wereld komende zyn van dezelfde Grootte , als eerft- 

 geboorene Paauwoog-Pylftaart- Rupsjes , geheel witachtig , met een lang 

 Horentje op den Staart , 't welk ten minften twee derdens van de Lengte 

 der gtheele Rups heeft ; dit Horentje is in den Beginne wit , en niet zo 

 lang , doch word ftraks na de Geboorte merkelyk uitgerekt en van Couleur 

 donkerder, vervolgens zwart ; by Fig. 3. vertoond zich zulk een Rupsje. Fig. 3. 

 Zommige derzelven aaten , zo dra ze gekipt waren , de ledige Doppen hun- 

 ner Eieren voor een Gedeelte op, doch anderen , en wel de meeften nut- 

 tigden 'er niets van. Aanmerkelyk is het, dat deze Rupsjes ook Draaden 

 maakten en 'er zich aanhingen , 't welk ik nog aan geene andere Soort van 

 fyllbart-Rupfen waargenomen hebbe, maar wat ouder en grooter gewor- 

 den zynde fponnen ze geene Draaden meer. Wy verzorgden onze Rupsjes 

 ten eerden van Ligufter en Syringe Bladeren , doch ze fcheenen tot de laat- 

 ften minder Trek te hebben , dan tot de eerden , daar wy ze dan ook 

 «lede grootbragten j zo dra ze een weinig gegeeien hadden werden ze 



(D 2) groen- 



