94 N A C H T ■ V L I N D E R S 



TJe van onz Infeft vervorderen, Naer een wyle zoekens vonden wy nog' 

 twee van deeze Rupfen, de cene vry grooter, dan de eerfte, en wel twee 

 Maal reeds verveld; de andere byna volwasfen. üeze drie Rupfen wel zorg- 

 vuldig mee deDenne Naaiden gevoed en groot gebragt hebbende, zagen wy 

 toe onz groot Vermaak, dat twee daarvan tegen het Einde van tieptember 

 in de Aarde kropen en in Popjes veranderden , doch de derde (tierf nog 

 jpng zynde. De twee Popjes bleven den Winter over in de Aarde leggen 

 en den 6 July daaraan volgende kwam uit het eene een fraaie en gaave 

 Vlinder te voorfchyn, maar het andere leverde eenen zogenaamden Spek- 

 vreeter uit ^zynde een zekere Soort van Wespen} met v/elker Zaad deze 

 Rups befmet was gewceft. 



§• 2.. 

 Genoegzaam de geheele Huishouding van dit Infefl:, en wel van het Ei af 

 aan, tot in zyn laatllen of Vlinder-Staat, was ons nu bekend, behalven dat 

 t/y 'er nog geene onbel^nette Eieren van gezien hadden; doch in 't Jaar 1767,. 

 den 12 July vonden wy twee gaave Eitjes, waaruit ook den 21 dito de Rups- 

 jes kwamen, die wy zoverre groot bragten , dat ze zelfs byna voUvasl'en 

 waren , echter aistoen ftierven. Maar in 't volgende Jaar den 2 July werd ons 

 door een groot en voornaam Liefhebber nog betere Geleegenheid gegceven ,. 

 om de Huishouding van die Infcd te konnen obfcrveeren, waarvoor ik den- 

 zelven myne Dankerkentenis opentlyk betuigc. Die Wel Edele Heer vereerde 

 my 6ovan deze Eitjes,, nevens den Wyfjes-Vlinder, die ze gelegd had; uit 

 allen kwamen den 8'*™ July de Rupsjes te voorfchyn. De natuurlyke Grootte 

 .Ja&.^^. en Couleur van 't Ei zien wy hier op Tab. l^. by Fig. i. Vyf of zes Dagen 

 '¥ig. i.voor het uitkomen van het Rupsje begint het Ei eenigzins te verkleuren en- 

 word aan den Kant daar zich het Hoofd der Rups bevind, donkerbruin, ver- 

 volgens wederom van langzamerhand helder en ten laatflen zo doorfchynende-- 

 als "Glas, dat men ook het Rupsje ten duidelykften "ér in kan zien leggen, 'c 

 J"jg. 2. welk ik hier by Fig. 2. gelyk het zich onder een goed Vergrootglas vertoond, 

 hebbe afgebeeld. Niet minder duidelyk ziet men dan ook de Beweeging vaa 

 het zwarte Vlakje onder aan 't Hoofd, zynde het de Mond der Rups; hec 

 Diertje is alsdan doende mee een Gaatje in den Dop van 't Ei te maaken, en 

 wanneer dit groot genoeg is, dat het Hoofd 'er door kan, zo kruipt hec 

 Rupsje naar buiten.. Hetzelve nu geboren zynde is geel van Couleur met een; 

 donker bruin Hoofd en een wit voorover gebogen Horentje op den Staart,. . 

 doch dit word kort daarna koolzwart, zynde hetzelve boven aan de Punt 

 gefpleeten, of liever het heeft aldaar twee fyne Puntjes, welken men ook roet 

 het bloote Oog, mits fcherp van Gezicht zynde, zien kan. Zulk een ecrflge- 

 Tig. 3.boren Denne Pylflaart-Rupsje vertoond zich by Fig. 3. De meeden dezer 

 Rupsjes, toen ze gekipt waren, lieten den ledigen Eierdop leggen, zonder 

 iets 'er van te nuttigen, zommigen echter aaten denzelven met veel Graagte 

 op, zelfs waren 'er eenigen by , die hun Genoegen nog niet hadden aan hun 

 eigenen Eierdop, maar verteerden ook dien van anderen. Na 't verorberen 

 van dit Ontbyt zyn vervolgens de Denne Naalden hun eigentlyk Vocdzel, daar 

 ze zich , nog jong zynde , op dezelfde Manier van verzadigen , gelyk de Rups 

 van den Anomalus-Vlinder,dat ze namelyk maar aan de Kanten der Naalden 

 eeten , doch naderhand , als ze ouder en grooter geworden zyn , eeten ze de- 

 zelven dwarsover af, beginncrde van boven aan de Punt en gaan dus naar 

 beneeden, latende veeltyds onderaan nog een Brokje van de Naald flaan. De 

 Groei dezer Rupfen duurd ruim vier Wecken, binnen welke ze vier Maal ver- 

 vellen en wel gemeenlyk omdenóticn en j'le'iDag By ieder Vervelling eeten ze- 

 het afgeftrookt Vel geheel op. Na de eerfte Vervelling vertoond zichdeRups- 

 Fig. 4„ groen geflreept, gelyk by Fig. 4, Na de tweede en derde Vervelling worden de 

 Streepen hoe langer hoe diftinfter en het Horentje blyft nog aan de Punt ge- 

 lig, j. vorkt, 't welk hier by Fig. j. in 't groot afgebeeld is. Doch na de' vicrdc'of 



laatfte: 



