van 't Tweede Gezin ^(fr EERSTE BENDE. Tab. rill. 3^ 



Vriendfchap en Liefde! Men kan het eene dus befmette Rups van buiten niec 

 aanzien , ze draagd langen Tyd deze Vernitiders in haaren Boefem, ze eet, 

 drinkt, wandeld en Haapt, als andere gezonde Rupfen , dochi op 't laatft 

 begint ze te kwynen en onder veelvuldige Ituipachtige Beweegingen langzaam 

 te iterven. De evengemelde Wespe- en Vliege-Wormpjes zich dan van de 

 Ingewanden der Rups genoeg gevoed en hunne behooriyke Grootte erlangd 

 hebbende veranderen vervolgens in zogenaamde Tonnetjes , of liever Popjes, 

 waaruit over eenigen Tyd wederom dezelfde Wespjes en Vliegen te voorfchyn 

 komen , gely k hunne Moeders waren , en die het verder niet beter , dan deze, 

 maken , gevolglyk dezelfde dodelykeVriendfchap met onze Rupfen onderhou- 

 den. Doch laat ons nu eene gezonde Rups befchouwen , wanneer dezelve 

 volwalTen is , vertoond ze zich a's by Fig. 4. Hierby diend aangemerkt te Tig. 4, 

 worden , dat ik die op onze Plaat met zulk eene Grond - Couleur afgebeeld 

 hebbe , gelyk men ze aan de meeden waarneemt , doch men vind 'er ook 

 veelen , wier Grond • Couleur geelachtig is. In Grootte , fchoon volwaflen 

 zynde, verfchillen ze insgelyks merkelyk van elkander, weshalven ook 

 naderhand de Vlinders, die 'er uit voortkomen, zeer ongelyk van Grootte 

 zynj dus gebeurd het niet zeld>-n , dat men Wyfjes • Vlinders van dezs 

 Soort ziet, die niet grootcr dan iVlannetjes zyn.. 



%• % 



In de Maanden Juny en July vind men onze Rupfen vohvaflèn, en her 

 is ook omtrent die Tyd, dat ze zich infpinnen, om in Popjes te verande- 

 ren. Ze maken haare Spinzels aan het Riet , zynde dezelven gemeenlyk 

 van Gedaante en Couleur , gelyk zich hier een by Fig. 5, vertoond. Fig. j%. 

 De Manier, op welke de Rups het Spinzcl uit luare eigene Zelf- 

 ftandigheid vervaardigd, is in der Daad verwonderlyk en kan niet wel be- 

 fchreeven worden ; wil men daarvan een recht Begrip hebben , zo dicnd 

 men zelfs een Aanfchouwtr te zyn , geduurende dat het Diertje aan dien 

 konftigen Bouw werkt ; en 't is zeker , dat Iemand , zich daartoe verlee- 

 digende, zyne Tyd, die hy 'er aan belleed, geenszins zal beklagen, want 

 men word niet minder verluftigd , dan met Verwondering aangedaan , wan- 

 neer men het Schepzekje met zo veel Beleid en Overleg en volgens een 

 baarblykelyk Inltinft ziet werken , insgelyks hoe wonderlyk hetzelve zyn 

 Oogmerk in dien Bouw altoos bereikt , zonder te mifTen , en , 't geen aan- 

 merkelyk is , dat het alles met den Mond alleen moet verrichten; zoude 

 men niet moeten bekennen , dat liet Dier in dezen de menfchelyke Be- 

 kwaamheden overtrof ? want wat voor Werk zouden wy toch wel , zonder 

 Handen en Werktuigen , met den Mond alleen voor den Dag brengen? 

 Dus men hier ook wei te recht, in Navolging van een der grootlte Poëeten 

 dezer Eeuw , het volgend Probleem mogt opperen : 



Men maak' eens , kon het viogelyk zyn,. 

 Den grootjlen Konjlenaar zo klein 

 Als eene Rups ; 



h a Men 



