48. N A C H T.- VLINDERS 



grooten Linneeus , naar Willekeur in dezen te werk gaan , en noeme der^ 

 halven onzen Vlinder: den Oiion, zynde dit de Naam van eenePerfonaadje, 

 die, volgens de beuzelachtige Vertellingen der oude Poëten, een bekwaam 

 Jager en getrouwe Medgezel van dt Diana geweeft , en na zyn Overlyden in 

 de Ry der Sterren verplaatftd is , weshalven dan de meergemelde twee 

 VJinder- Soorten, wegens iiunne onderlinge Overeenkomft, met deeze Naa» 

 men mogen beflempeld zyn , nochtans houd ieder Liefhebber de Vryheid , 

 van dezelven na zyn Goedvinden te veranderen. 



§. 2. 



Onz tegenwoordig Infefl: ontmoet men in den Rupfen-Staat op de Beuke 

 en. Eeke Boomen, volgens myne Ondervinding, maar of het ook nog op 

 andere Gewaiïen zich onthoud, kan ik thans niet met Zekerheid melden. 

 Het gebeurde in 'c Jaar 1764 den i July, dac myn Zoon op de geflechce 

 Hof llecde Kommerrujl buiten Naarden, als toen nog voor een groot Gedeel- 

 te in we2sen zynde, aau eenen Beuke Boom een Blad ontdekte, 't welk aan 

 de onderfte Zyde met een Schooltje van 33 Eieren belegd was , welken 

 geelachtig wit^^ fterk geribt en glanfend,^ en van Gedaante rond waren;. 

 Tal.IX. zyndé of) de tegenwoordige Plaat IX. by Fig. i. in hunne natuurlyke 

 Fig. I. Grootte afgebeeld. Onder een fterk vergrootend Microfcoop vertoonden 

 Fig. 2, ze zich als by F^g. 2. Deze Eieren waren ons toen nog onbekend , of lie- 

 ver, wy willen niet, wat Soort van Rupfen 'er uit voort zoude komen; 

 doch onze Nieuwsgierigheid in dezen behoefde nie: lange gerekt te worden; 

 want den 2den en 3den July kon men reeds zien , dat de Rupsjes van bin- 

 nen in de Eieten aan derzelver Schil begonnen te kaaavven en Opening te 

 maken,, om 'er uit te konoen gaan. 



§• 3. 



Den 3den dito kwarhen ze te voorfchyp ; ze waren geheel wit en met 

 witte Hairtjes bezet, hebbende van eerft af aan het Gebruik van lö Poot- 



f^S- 3* jes. By Fig. 3. hebbe ik op een Beuke Blad eenige derzelven in hunne na- 

 tuurlyke Grootte afgebeeld. Zo dra ze gekipt waren aaten ze de lecdige 

 Eier-Doppen op; vervolgens plaatftden v/y deze jonge Koftgangers op een 

 ïakjevan verfche Beuke-Bladen , welken ze aan de onderfte Zyde begonnen- 

 aftegrafen, waardoor de witte Couleur der Rupsjes van langzaamer hand 

 verdween en in groen veranderde, doch niet geheel en al, want op ieder 

 Lid bleef een vvic Ringetje, 't v/elk uit ronde Knopjes of Heuveltjes beftond. 

 Wannneer de Rupsjes aan 'c eeten zouden gaan, vergaderden ze zich by 

 elkander op eene Plek en graasden het vleefchachrige van de Bladen fchoon 

 af, verzadigd zynde gingen ze weder uit elkander. Deze Manier onder- 

 hielden ze zo lange, dac ze drie Maal verveld en dus zo oud geworden 

 waren, datze door dit zagte Voedzel alleen niet konden beftaan. Den 8 July 

 zyn ze voor de eerfte Maal verveld, en waren toen wederom wit en ge- 

 ringd, ze aaten kort daarna het afgeftrookt Vel op, gelyk ze in 't Vervolg 

 by ieder Vervelling deeden. Na dit Ontbyt gingen ze aan 't grafen en wer- 

 den groen, doeh de Ringetjes bleven wit of eenigzins geelachtig. Den 13 

 dito vervelden ze voor de tweede Maal, en na een weinig gegeeten te hebben 

 waren ze eveneensj.als na de eerfte Vervelling; eenige Dagen daarna werden 

 zommige der witte Knopjes, waaruit de Ringetjes beftonden , oranjekleu- 

 rig. Den 18 dito gefchiedde de derde Vervelling, waarna ze zich vertoon- 



Fig, 4. den als by Fig. 4. Van toen af aan graasden z« niet meer, maar aten nt» 



Gaten 



