van 't Tweede Gezin <ffr T W E E D E B E N D E. Tab. I. 7 



•met de drie voorfte Ringen zydwaards buigende rechtuit fl:aan,enduseene 

 Vertoning maken, niet ongelyk aan de Gedaante van een Kolf, zodanigen 

 5tand van eene jonge , of maar twee Maai vervelde Vlier-Rups zien \vy by 

 fig. 6. Deze ftaat fchuins overend , 't geen die Diertjes zeer zelden doen Fig. ö. 

 en in deze Situatie hechten ze zich ook niet door eenen Draad ergens aan 

 vaft, om dat dezelve dan van geenen Dienfl kan zyn, want de Draad diend 

 deze en zoortgelyke Rupfen alleen tot Steunzel, of liever hy draagd het 

 grootfte Gedeelte van haar Lichaam, wanneer ze onderwaards gekeerd 

 aan eenig Voorwerp ruften, dewyl dan Hechts het Achcerend door de 

 achter-Pooten vafl: gehouden word , en al de Reft aan dien Draad hangd. 

 Genoegzaam doorgaans is haar ruftende Stand onderwaards gekeerd, en dan 

 hebben ze ook altoos den meergemelden Draad, als haar Behoedmiddel 

 voor 't afzakken, gemaakt j dusdanig hebbe ik by Fig. 7. eene volwasfene ^'?- 7- 

 Vlier- Rups , en een diergelyke by Fig. 8. in dien Stand afgebeeld , welken ze ^''S- 8« 

 heeft, wanneer ze van de eene Plaats na de andere gaat, en telkens by ie- 

 der Tred zich in de Gedaante van een Krammetje vertoond. De jonge 

 Vlier-Rupsjes hebben, als reeds gemeld, voor eene Gewoonte, dat ze 

 veeltyds na het nuttigen van Voedzel , of als ze willen ruften , zich aan 

 eenen Draad aflaaten, en op eenigen Afftand 'er aan blyven hangen, zo 

 lange, tot ze de Honger wederom gaande maakt; doch naar maate ze 

 grooter en ouder worden verminderd deze wonderlyke Manier van Ruften, 

 en op 't laatft, of volwasfen zynde, doen ze het in 't geheel niet meer, in 

 tegendeel zitten ze dan den geheelen Dag ftil, en als een dorre Tak of 

 Steel recht uitgeftrekt, maar met het vallen van den Avond komen ze in 

 Beweeging en 's Nachts zyn ze doende met fchafFen en kleuteren. 



Zo lange de Bladen , die haare Koft zyn , nog eenig Voedzel hebben , 

 nuttigen ze dezelven , 't geen gemeenlyk tot in 't laatft van September en 

 zomtyds ook wel wat langer duurd , maar deze Groente dan verwelkende 

 houden de Rupfen op met eeten , en blyven nochtans van die Tyd af aan 

 tot in 't Voorjaar, wanneer de Bladen wederom beginnen uittekomen , en 

 dus den geheelen Winter over zonder eenig Voedzel te nuttigen, in'tLeven. 

 Is deze Omftandigheid niet ten hoogften verwonderlyk? waarlyk, ze ftrekt 

 mede tot een klaar Bewys van 't Aanweezen eener alwyzen almagtigen 

 en ons Begrip oneindig verre te bovengaanden , of met een Woord ; 

 eener Goddelyken Beftiering ! die aan deze Diertjes eene zodanige Na- 

 tuur gegeven heeft, dat ze zonder Voedzel konnen beftaan te dier Tyd, 

 wanneer het niet in Wezen is , en dat wel zeer lange, daar men ze in te- 

 gendeel, het Voedzel voorhanden zynde, zonder hetzelve geene 4 of 5 

 Dagen in Leven zoude konnen houden. 



5. 6. 



Volgens myne Ondervinding vervellen de Vlier-Rupfen zes Maal, en 

 eeten telkens het afgeftrookt Vel fchoon op ; ik hebbe de Vervellingen der 

 twee Rupfen , daar ik in den Beginne van fprak , in de volgende Orde 

 waargenomen; den 15 Auguftus 1757. vervelden ze voor de eerjle;den 22 



dito 



