tan 't Tweede Gezin ^^ r T \V E E D E B E N D E. Tab. III. 15 



zynde ook aan de bovenfte Zyde een weinig ingedrukt. Het Vlinder- 

 Wyfje legd deze Eitjes nietenkeld, doch ook niei by Hoopen, maarge- 

 meenlyk een klein üecal by elkander, ze vertoonenzichaan 'tblooteOog, jvv 

 in hunne natuurlyke Grootce, gelyk by Fig. i. op Tab. Hl. en fchynen ///^" 

 dan geheel effen te zyn , ook niets te hebben , dat aanmerkenswaardig Fig. \. 

 ■konde genoemd worden; maar brengdmen zulk een Eitje ondereen veel 

 •vergrootend iVdicrofcoop , dan openbaard zich eerft het fraaije en ver- 

 ■wonderlyke, dat de alvvyze Schepper in zulk een klein Bedek gebragten 

 teffens daardoor te kennen gegeeven heeft, dat de fchranderfte Vernuf. 

 ten en konftigfle Handen der Stervelingen moeten {lil flaan voor zulk 

 •een gering Stipje, voor zulk een iets, dat de weinigile Menfchen waar- 

 dig achten om het te aanfchouwen. Het is overal met zeskante Ruitjes 

 bedekt , hebbende ieder Ruitje rondom een verheven Randje, en dus 

 vertoond zich het Ei als by Fig. 2. Vermits nu zulk een Eitje naauwelyks Fig. 2. 

 zo groot is, als drie kleine Zandkorreltjes, en evenwel ten minften dui- 

 zend dier Ruitjes heeft, zo kan men ligt nagaan, hoe ongemeen klein 

 •ieder Ruitje, en nog oneindig fubtiler de verheevene Randjes moeten 

 zyn; geen ander, dan een almagtige Vinger kan zulke volmaakte Konfl- 

 üukken in dergelyke Kleinheedens te voorfchyn brengen! 



5- 4. 



De Rupsjes ter Wereld komende zyn genoegzaam wit inet zwarte 

 Hoofdjes, doch door het Microfcoop ontdekt men op dezelven zeer vee* 

 Ie zwarte Stipjes, welken naar 't Beloop der Ringen kringswyze geplaatst 

 'Zyn ; ze hebben 10 Pootjes, krjrgen 'er ook niet meer, en zyn dus vol- 

 maakte Span-Rupfen, of zogenaamde Krammetjes, 't welk ook haar 

 ■Gang te kennen geeft. By Figuur 3. hebbe ik vcrfcheidene zulker jonge ^'g- 3- 

 Rupsjes afgebeeld, deels kruipende en ruftende, deels aan Draaden han- 

 gende. Het Vermogen om Draaden tefpinnen is deze Rupfenzo rykelyk 

 ingefchapen, dat onder alle my bekende fpinnende Ruplèn geene Soort 

 hetzelve zo menigvuldig doed , als deze; ze fponnen de Glafen, daar we 

 ze in opvoededen, zo vol Draaden, dat men 'er kwalyk by kon komen, 

 wanneer men ze wilde verfchoonen , of van versch Voedzel voorzien , 

 want volgens onze Gewoonte zetten wy de Boompjes, ofStruikjes, daar 

 we de Rupfen mede voeden , in kleine Vlesjes met Water gevuld , en plaat- 

 fen dezelven dan in ■zogenaamde Zuiker- Glafen, die we van boven met 

 Gaas of Vlocrs toebinden , op welke Wyze men de Groentens 't langst 

 kan versch doen blyven en dns niet nodig heeft, de Rupfen dagelyks 

 versch Voedzel te geeven, In 't eeten der Bladen hielden ze deze zon- 

 derlinge Manier, dat ze dezelven niet geheel, of voor een Gedeelte, 

 opaaten , maar vol Gaten maakten, zo als 'er hier een afgebeeld is. Ha^ 

 re Leeftydt, in den Staat van Rups, duurde ruim vier Weeken, binnen 

 welke ze vier Maal , naar myne Gisfing , vervelden, 't geen ik niet 

 naauwkeurig genoeg hebbe konnen waarneemen , vermits 'er te veel , en 

 v/el van verfchillenden Ouderdom, by elkander waren, v/aardoormenin'c 



(C2) ob' 



